Þetta hefur verið einn af skemmtilegustu dögum ársins þegar gamla árið er kvatt og nýja árið er boðið velkomið. Í ár ætla ég að fagna því með Sveinbirni og fjölskyldu en ég efast um að ég verði lengi að því ég á svo mikið eftir í lestrinum. Próf eftir 5 daga!!!!
Árspistillinn minn kemur bráðlega en þangað til vil ég óska ykkur gleðilegs nýs árs. Ég trúi ekki öðru en að það verði spennandi, og fullt af litlum og skemmtilegum ævintýrum sem ég hlakka til að upplifa og geyma í minningarbankanum. Passið ykkur á sprengjunum í kvöld og ölinu, það er stórhættulegt alveg!!! posted by benony 1:15:00 e.h.
fimmtudagur, desember 30, 2004
Að sitja allan daginn í náttbuxunum....
...og reyna að lesa getur verið hálf þunglyndislegt til lengdar en svona er víst í próflestri. Þó var dagurinn í dag aðeins meira hressandi en hina dagana. Nusha kom nefnilega til mín að gera genadæmi fyrir fyrsta prófið. Við reynum að vinna þau svolítið saman og getum því talað um dæmin ef við erum ekki alveg að skilja hvað verið er að spyrja um. Hún hló alltaf að mér þegar ég byrjaði "Det jeg tro de spörger om er...." Við þyrftum að hafa túlk með í prófið því maður les spurninguna skilur orðin en stundum sér maður ekki alltaf hvað er verið að spurja um. Furðulegt allt saman :) En við vorum orðnar ansi klárar í lokin og ég hef enn smá tíma til að æfa mig meira.
Annars er Nusha búin að vera á fullu í hjálparstarfi fyrir Sri Lanka. Hún kemur jú frá Sri Lanka og því hræðilegt fyrir hana að horfa á fréttirnar í sjónvarpinu. Ég veit ekki hvernig þetta er heima en hérna er verið að sýna stanslaust fréttamyndir frá þessum svæðum sem urðu fyrir flóðbylgjum. Hún sem sagt er búin að vera úti að safna peningum, fötum og leikföngum til að senda út til Sri Lanka ásamt fullt af tamílum sem búa hérna í Danmörku. Ég er með smá samviskubit yfir að vera ekki með henni að safna, en maður er alltaf svo egósentrískur og hugsar bara um eigin heim. Hún er náttúrulega sjálf í prófum eins og ég og því ætti ég að gera allavega eitthvað. Hugsið ykkur bara ef fréttatímarnir fjölluðu bara um jarðskjálfta á Íslandi og í sjónvarpinu sæi maður bara lík og grátandi fólk á Íslandi. Ég veit að ég væri ekki að lesa undir prófin og væri að gera eitthvað annað og ekki með hugann við efnið.
Á svona stundum hættir maður að hugsa um:
*hvort lærin sýnist of breið eða hvort maginn bobblist uppúr buxunum (hvað er þetta, þrýstin og sexy...æðislegt)
*að strákurinn sem maður er skotin sé kannski ekki skotinn í manni (aumingja hann, hans missir)
*að manni sé illt í maganum (fara á klósettið þá og grennast við það)
*að það sé of langt að labba í búðina (drullaðu þér út stelpa, nokkur skref)
*að það sé of kalt úti...(klæddu þig vel og engan pempíuhátt)
osfrv
Þetta eru svo miklir smámunir og ég er hætt að kvarta og ætla þakka fyrir hvað ég hef það gott.
Það er ekki hægt að segja annað en árið 2004 endi tragískt. Agalega að fá fréttir frá heiminum.
Í lok hvers árs finnst mér oft gott að gera árið upp til að rifja upp hvaða ævintýrum ég lenti í og hvað lífið á því ári hefur kennt mér. Ég man að árið 2003 var rosa gott hjá mér og því gerði ég annál í fyrra hérna á blogginu og hef hugsað mér að setja saman einn slíkan næstu daga þó svo þetta ár hafi ekki verið eins gott. Þó alls ekki slæmt ár persónulega!
Annars er það sem er að frétta að það er komin snjór í Óðinsvéum. Ég er samt ekkert búin að fara út í dag, ég sé það bara þegar ég kíki út um þakgluggann minn að það er snjór á þökunum í kring.
Í lok þessa fréttlausa pistils langar mig að senda Eika og
Vigdísi hamingjuóskir með litla kraftaverkið í mallanum á þeim.
Ég var ekki alveg að fatta hve náttúruhamfarirnar í Asíu voru virkilega miklar en svo skall þetta á mig rétt í þessu. Ég hef verið að heyra sögur frá Sri Lanka í heilt ár núna frá Nushu og Shailajuh og veit að landið þeirra er búið að vera í stríði í mjög langan tíma. Fólkið hefur ekki við að byggja upp þorpin og svo skellur þetta á hjá þeim og jafnar þau við jörðu eins og hendi sé veifað. Næstum 12000 manns hefur látist á Sri Lanka núna yfir jólahátíðina og enn fleiri í hinum löndunum.
Mamma mín er líka mikið tengd við Indland þar sem hún bjó þar og systir mín er ættleidd þaðan og því heyrt sögur og skoðað myndir frá þessum svæðum. Ótrúlegt hvað sumar þjóðir þurfa að ganga í gegnum. Á svona stundum rennur upp fyrir manni hve lítil við erum virkilega og hve náttúran getur komið aftan að okkur.
Svo hugsar maður ósjálfrátt til ferðamannana því það gæti allt eins verið maður sjálfur að njóta lífsins í fríi en vera svo bara skolað burt og geta engu við því ráðið.
Hvað getur maður gert? Mér líður eitthvað svo undarlega að sitja hérna í herberginu mínu svo langt frá þessu öllu og allt svo kyrrt og hljótt. Mér finnst ég hræsnari að vera með áhyggjur af prófunum og vildi að ég gæti verið þarna úti að gera eitthvað. posted by benony 10:04:00 e.h.
Jólin eru búin að vera yndisleg...
Ég get ekki verið annað en ánægð með fyrstu jólin mín í Danmörku. Ég var í mat hjá Sveinbirni og fjölskyldu á aðfangadagskvöld og þar var samankomin stór hluti af fjölskyldu minni þ.e Bína systir hans pabba og Siggi maðurinn hennar ásamt Unndóri frænda. Unndór var reyndar veikur og því heldur slappur en við náðum þó aðeins að hlusta á tónlist saman og svo eftir allt fjörið þá náðum við að henda okkur í sófann og horfa á Shrek 2 þegar allir hinir nenntu ekki að vaka lengur og fóru að sofa.
Jólagjafirnar sem ég fékk skoruðu allar í mark hjá mér. Ég hugsaði hlýtt til fjölskyldu minnar því þau þekkja mig eitthvað svo vel, mér fannst þetta allt saman vera svo sörulegar gjafir. Eitthvað sem ég hefði sjálf valið hefði ég staðið fyrir framan þessa hluti í búðinni.
Mamma missti sig líka í namminu og sendi mér fullan kassa af súkkulaði, allt svona mitt uppáhalds súkkulaði. Ég hef allavega nóg að gæða mér að í próflestrinum.
Baldur fær líka rokkprik frá mér og að sjálfsögðu knús fyrir að skilja eftir gjöf handa mér í póstkassanum áður en hann fór til Íslands. Honum fannst hann verða að gefa mér vorkunargjöf þar sem ég er eftirlegukind yfir jólin. hahaha Ég ætti að innramma bréfið frá honum því það var án efa fyndnasta bréf sem ég hef fengið. Knús til Baldurs.
Og svo hef ég fengið hlýjar kveðjur frá vinum og vandamönnum og já svo hringdi Silli bróðir í dag og þar sem litli guðsonur minn hann Tindur er nýbúinn að læra að segja "hæ" þá tók hann tólið og sagði "hæ" við frænku sína. hahah Við áttum mjög gott "hæ" samtal í smá tíma. :) Ég sagði "hæ" og þá sagði hann "hæ". Svo sagði hann "hæ" aftur og þá sagði ég "hæ" á móti. hahahahahaha
Nusha vinkona er að koma til mín í fyrramálið og við erum að fara að reikna Genadæmi saman. Hún hefur það ekki svo gott því hún er jú frá Sri Lanka þar sem jarðskjálftinn meðal annars reið yfir. Hún var ekki búin að fá fréttir frá öllu frændfólki sínu.
Jæja, best að fara að sofa í nýju skæææææærbleiku náttfötunum mínum með hreindýrunum á sem Maron litli valdi fyrir mig í jólagjöf. I love them!!! :) posted by benony 1:52:00 f.h.
fimmtudagur, desember 23, 2004
Ég upplifði mig sem Ebeneser Scrooge...
...í sögunni eftir Charles Dickens þessa aðventu. Allt jóla fór í taugarnar á mér...
Í fyrsta lagi: Fólk í jólainnkaupum er geðveikt, danskar kerlingar njóta þess að segja starfsfólkinu til og allir pirraðir í búðunum.
Í öðru lagi: Jólalögin eru orðin svoooo ofspiluð. Alltaf sömu lög jól eftir jól og þegar einhver tekur sig til og tekur upp ný jólalög þá eru þau gömul jólalög í næstum eins búning. Hin sem eru kannski fersk og ný eru ekki spiluð.
Þetta eru dæmi um pirringin í mér, fyrir utan að mér finnst allir svo gráðugir miðað við að margir geta ekki haldið jól og fá ekki eins miklar gjafir og enn aðrir að svelta. Mér fannst ég hræsnari að ætla að taka þátt í þessu og var hálft í hvoru sama hvort að jólin myndu koma eða ekki. Svo var ég hálf sár út í sjálfan mig fyrir að vera hætt að vera þessi litla jólastelpa sem ég hef alltaf verið. Ég grét hérna áður fyrr þegar jólin voru búin og mamma sat með mér og taldi upp allt sem ég gæti látið mér hlakka til eftir jól, en sorglegast í heimi fannst mér bara að jólin væru farin og allir jólasveinarnir horfnir til fjalla.
Svo vaknaði ég í morgun....og svei mér þá ég sá ljósið....
Litla jólastelpan uppgötvaði að það var þorláksmessa í dag og jólin á morgun. Jííííí
Eftir að hafa tekið til hjá mér í kotinu í dag rölti ég niður í bæ til að skoða jólin. Þar sem ég er búin að öllu var ég bara róleg og afslöppuð í göngutúr meðan fólk hljóp í stressi framhjá mér. Gaurar að kaupa jólagjöf á kærusturnar með áhyggjusvipinn. Einn gaur á leiðinni að fara að kaupa hræðilega skyrtu á gelluna sína og búðarkonan alveg "ja ja ja" en ég alveg "nej nej nej". Gaf honum bara svona lúkk og fór svo!! hhahaha
Svo heyrði ég í vinum heima, og táraðist smá en samt svo spennt fyrir þessum jólum. Þetta eru svona fyrstu ævintýrajólin mín....jól sem ég mun alltaf muna...ekki jól sem gleymast í öllum hinum jólunum heldur jól sem eru öðruvísi.
Ég vil óska öllum lesendum mínum gleðilegra jóla og góðs nýs árs. Ég hlakka til að segja ykkur sögur á komandi ári. Ég hérna í Óðinsvéum, Danmörku ætla að upplifa ævintýri svo kem ég fersk 15 janúar til Íslands og guð og allir lærisveinarnir vita að stóra rauðhærða daman sem hefur fundið jólin hún getur ekki beeeeeðið!!! Gleðileg jól posted by benony 7:47:00 e.h.
þriðjudagur, desember 21, 2004
Var að setja inn myndir frá nóvember mánuði hérna í Dk. Þar eru að finna myndir af julefrokost, þegar dóri var í heimsókn, þegar ég fór til Diljá til Árhús og margt fleira... Enjoy posted by benony 11:56:00 e.h.
sunnudagur, desember 19, 2004
Ein ræktarsaga...
Ég mætti mjög svo ófersk í ræktina í vikunni. Einhvernveginn bara ekki í stuði til að vera að sprikla þetta. En þegar ég kom inn sá ég hlaupabrettið mitt við spegilinn sem alveg beið eftir mér að fara að hamast á því. Ég verð bara að segja að ég sé ekki mikinn mun á mér síðan ég byrjaði en ég er kannski bara óþolinmóð. Vil bara verða súperstjarna STRAX!!!
En allavegana.....
Ég dröslaðist á brettið og setti það af stað. Leit á mig í speglinum þar sem hann stendur þarna svona akkúrat beint fyrir framan hlaupabrettið. Ég fór í minn heim eins og alltaf þegar ég sé spegilmynd mína og var mikið að spá í andlitsdráttunum. Fann hvernig ég notaði vöðva í andlitinu til að halda uppi neðri kjálkanum meðan ég hossaðist svona upp og niður. Svo leit ég á klukkuna á brettinu og sá mér til skelfingar að ég hafði bara hossast þarna í 2 mín og átti því alveg 18 mín eftir!!! Damn hvað mér leiddist þetta....
Ég leit aftur í spegilinn og setti óánægjusvip með mjög sterkum svipbrigðum þar sem lagið sem var spilað undir var leiðinlegt í þokkabót. Leit á klukkuna og enn voru eftir 17 og hálf mínúta. Ohh, hvað ég nennti þessu ekki.
Svo leit ég í spegilinn og sá þá að við hvert hlaupaskref færðust kinnarnar og húðin fyrir neðan augun svona upp og niður. Mér fannst þetta ansi fyndið og fór þá að slaka á öllum andlitsvöðvum og sá þá hvað ég varð ferlega afskræmd við hvert hlaupaskref. Svona hélt ég áfram þangað til ég rankaði við mér og leit á klukkuna. Veiiii, bara 12 mín eftir...ég hafði gleymt mér í smá stund við þessa skemmtilegu iðju. Ég leit í spegilinn og sá að ég var orðin rjóð í kinnum og smá svitaperlur byrjaðar að myndast. Nú slakaði ég á andlitsvöðvunum aftur og lét kjálkan fylgja með. Ég sem sagt bara slakaði á öllu heila klabbinu. Við hvert skref færðist kjálkinn niður og kinnarnar og baugarnir færðust niður og svo upp og svo niður.... Eftir að ég hafði skemmt mér við þetta skemmtilega uppátæki í smá stund kom andlit sæta kiropraktorsnemans í spegilin brosandi og sagði "hej". Ég stirðnaði með kjálkan slakan og breyttist mjög fljótt úr rjóðri sveittri stelpu í asnalega eldrauða stelpu. "hæ" náði ég að stynja upp og leit svo fljótt niður og þóttist mjög upptekin við að hlaupa...
Já, og ekki nóg með að ég er alltaf eitthvað asnaleg þarna í salnum þá er ég með harðsperrur á mjög svo asnalegum stöðum. Það bregst ekki að ég sé með harðsperrur í millilærisvöðvunum. Ég er orðin svo vön að vera með harðsperrur þar að ég er farin að ganga eftir því. Í vikunni var ég að labba með Elvu á skólagöngunum og fannst mér sjálfri ég bara vera að labba þokkalega gellulega þegar við hittum Davíð Jens. Hann gerði sér þá lítið fyrir og spurði "Sara, varstu að misstíga þig??" Ég var sem sagt ekki að labba gellulega eins og ég hafði haldið!!!
En ég sé þetta mjög vel fyrir mér þegar ég kem heim í janúar:
Vinir: jii, það er eitthvað breytt við þig
Sara: já, finnst þér það
Vinir: já, hefurðu verið að taka á því eitthvað
Sara: já, finnst þér ég hafa grennst eða (sveifla hárinu og blikka)
Vinir: neeeee, það er ekki það
Sara: nú?? (vonbrigðin leyna sér ekki)
Vinir: bíddu bíddu bíddu...þú ert eitthvað stæltari í milli lærisvöðvunum en þú hefur verið...
...soon it will be christmasday.... posted by benony 11:18:00 e.h.
föstudagur, desember 17, 2004
Það sem hefur drifið á dagana....
Elva átti afmæli á mánudaginn og við héldum uppá það í skólanum þ.e ég, Nusha, Shailajah og Elva. Fékk sms frá Nushu um að taka með mér flögg því við höfðum gleymt að kaupa svoleiðis til að veifa þegar Elva myndi labba inní matsal. (Voða danskt að nota danska fánan á afmælum) Þar sem ég var að hjóla að skólanum þegar ég fékk skilaboðin þá náði ég ekki að kaupa flögg. Þá hófst rosa leit í öllum skólanum að svona flöggum. Við byrjuðum að spurja í matsölunni hvort þau ættu nokkuð, en nei, eftir nokkra leit þá fundu þau ekki flögg. Þá hlupum við í bóksöluna og spurðum hvort hægt væri að kaupa flögg en það var ekki hægt. Þá datt okkur í hug að spurja á "Betjentstuen" þar sem allt sem týnist fer. Karlinn var voða æstur þegar við spurðum hvort hann ætti danskt flagg fyrir okkur og vísaði okkur inní herbergi þar sem uppistandandi flagg sem var á hæð við mig stóð. "Gjöriði svo vel stúlkur". Nusha byrjaði þá eitthvað að röfla um að þetta væri ekki alveg það sem við höfðum hugsað okkur en þá tók ég frammí fyrir henni og sagði "jú, við tökum þetta!!" Þegar Elva mætti í matsalinn tók á móti henni risa flaggstöng og við að hrópa á hana að fara því við vorum ekki tilbúnar (áttum eftir að kveikja á kertinu og skrifa á kortið). Ég held svei mér þá að hún hafi bara verið hrædd.
En dagurinn var voða kósý og við átum kökur svo heima hjá skvísunni og heitan rétt sem ég setti saman og enginn dó!!!!!
Í vikunni fór ég líka í heimsókn til Georgs hjá Georgscykler því það var punkterað hjá mér hjólið sko. Georg er leiður í vinnunni sinni og hálf deprimeraður. En ekki í þetta skiptið, þegar ég sótti hjólið BROSTI hann bara og lét mig bara borga 50 kall þó svo að hann hafi skipt um nýja slöngu og ALLT. Svo gerði hann grín að hjólinu mínu því stýrið snýr öfugt (geðveikt sniðugt) og hélt ég væri norsk því hann sletti á norsku eins og ekkert væri sjálfsagðara. Dæmi: í staðinn fyrir að segja "halvtreds kroner" sagði hann "femti kroner" með voða syngjandi hreim. Aha... eitthvað skemmtilegt að gerast hjá karlinum...eða ég bara svona damn hot sexy bitch svona vot eftir rigninguna með maskara niður eftir öllu. Ekkert voða dry den dag.
Annars bara hress að lesa undir próf og sexybombast á hlaupabrettinu þó mér finnist ég bara verða breiðari og stærri því oftar sem ég fer. arggg posted by benony 4:05:00 f.h.
þriðjudagur, desember 14, 2004
Litlu frændurnir við mömmu sína....
"Mamma, við viljum að Sara passi okkur...hún kann nefnilega ekki að vera reið"
Svo mætti ég á vaktina og passaði strákana eins og vindurinn. Þegar strákarnir fóru að vera háværir byrsti ég mig "Strákar, hættið þessum látum!" Það var eins og ég væri að tala við vegginn því strákarnir héldu áfram látunum. Ég tók til minna ráða og setti djúpt í brúnirnar og starði grimm á þá:
"STRÁKAR, RÓIÐ YKKUR" Strákarnir litu í áttina til mín og skelltu svo uppúr
"hahahahahahahhahahahha" þá hnykklaði ég brúnirnar enn meira og kallaði hærra
"STRÁKAR, HÆTTIÐ ÞESSUM LÁTUM!!!!!!!!!" En þá heyrðist bara í strákunum
"HAHAHAHAHAHAHHAHAHHAHA, Sjáðu hana, hún er að reyna að vera reið HAHAHAHAHAH, hún kann ekki að vera reið!!!" Svo veltust þeir um í hláturskasti, tveir litlir gríslingar.
Ég gat ekki annað en brosað er reyndi eins mikið og ég gat að þeir sæju það ekki. Svo tók ég fram bók og þá róuðust þeir.
Á sunnudaginn vorum við svo í jólainnkaupum og ég sat í aftursætinu með gríslingunum.
Maron:"Sara, viltu gera þetta fyndna þarna"
Sara: fyndna hvað?
Maron: þegar þú ert að reyna að vera reið
Ég setti í brúnirnar fyrir þá
Maron og Auðunn: HAHAHAHAHAHAHHAHAHA, hún kann ekki að vera reið
Guðný og Sveinbjörn: HAHAHAHAHHAHAHAHAHA
..og ég bara skömmustuleg að ákveða að ég þyrfti að æfa þennan svip betur!! posted by benony 11:25:00 e.h.
mánudagur, desember 13, 2004
Elva er 24 ÁRA!!!
Skvísan hún Elva sem þarf að umbera mig alla daga marga klukkutíma á dag á afmæli í dag. Ekki nóg með að hún sé búin að heyra allar sögurnar mínar og ég hennar heldur erum við komnar annan hring þannig að við erum farnar að segja þær aftur. Þetta er merkisdagur því Elva er yndisleg kona.
Eigðu yndislegan afmælisdag sæta skvís, í samveru MINNAR!!! hahahaha posted by benony 11:02:00 f.h.
Sara og Maron (6 ára) spjalla saman
Maron: Sara, afhverju býrð þú ekki hjá okkur, það er alveg pláss?
Sara: Afþví ég bý í litlu íbúðinni minni með allt dótið mitt
Maron: já, en það er meirara pláss hjá okkur
Sara: já, ég veit, en þið eruð líka svo mörg
Maron: afhverju átt þú ekki börn Sara, þú ert miklu stórari en mamma mín
Sara: hahaha, þú ættir frekar að spurja þá afhverju ég á ekki mann
Maron: já, en ég veit það alveg
Sara: nú, afhverju?
Maron: það er enginn tilbaka
...þar lágu danir í því!!! :) posted by benony 1:36:00 f.h.
sunnudagur, desember 12, 2004
Nema hvað???
Við háskólalið unnum tækniskólann í spurningarkeppni á lokasprettinum eftir mjög svo spennandi keppni. Þetta er í fyrsta og örugglega eina skiptið sem ég mun taka þátt í svona spurningarkeppni með áhorfendum en þetta var ævintýri. Ég, Baldur og Gummi hennar Bryndísar vorum í liði háskólans og svo var Einar tvinnakefli í liði Tækniskólans en hina þekkti ég ekki.
Fyrsti liður keppninar voru hraðaspurningar og í þeim lið held ég svei mér þá að við höfum sofnað hahhaa, við heyrðum ekki spurningarnar og vorum svo lengi að svara auðveldustu spurningum. Tækniskóla strákarnir stóðu sig betur í því, því þeir náðu að halda sér vakandi enda vanur maður í þeirra liði.
Næsti keppnisliður var hæfileikakeppni og við fengum hálfa mínútu til að finna atriði. Við hvísluðumst á og ég sagði "ok, ég skal syngja, Gummi þú dansar ballett" og þá sagði Baldur "og ég spila á trommur". Þegar ég tók mér gítar í hönd (sem ég btw kann ekki að spila á)og stóð fyrir framan fólkið með Gumma við hliðina sem var tilbúin í balletsporunum var ég ekki enn búin að ná að ákveða hvaða lag ég ætlaði að syngja. Baldur gaf trommutaktinn og ég byrjaði að syngja "Last Christmas" með George Michael og spilaði rammfalskt með gítarnum með og Gummi dansaði eins og engill hahahahah
Skemmst er frá að segja að við unnum þennan lið keppninnar
Svo áttum við að hitta pílum í skotskífu og eftir því sem vip hittum nær miðju fengum við léttari spurningu. Þetta var eins og partýspilið þannig að við, teiknuðum, lékum, svöruðum spurningu og svo var auðvitað vörumerki sem ég sökka í. Við stóðum okkur svo vel í þeim lið keppninnar sem kallaðist "fag-idioden" Þá fengum við tæknifræðispurningar og hitt liðið fékk læknisfræðispurningar. Við svöruðum öllum spurningunum rétt.
Síðasti liðurinn réð úrslitum og það var kappát. Það var búið að sýna okkur dýrindis rúgbrauð með áleggi sem við hræddumst sko ekki. En þegar þetta átti að hefjast settu þeir rúgbrauðið í blandara og helltu rauðvíni og bjór útí. Ég var búin að halda því fram að ég gæti unnið þetta en þar sem allt þetta áfengi var komið í þá ákváðum við að Baldur tæki þetta að sér. Ég hefði örugglega sligast út með stjörnur fyrir augunum eftir þetta. Baldur stóð sig eins og hetja og hakkaði viðbjóðin í sig meðan ég og Gummi öskruðum uppí eyrun á honum "Baldur þú getur þetta, þú stendur þig rosalega vel, mmmmmmmmmmm Baldur, þetta er ekkert smá gott mmmmmm". Ég undrast ekki að við höfum farið virkilega í taugarnar á honum enda sneri hann sér við og sagði okkur að fara. hahahaha
En þá er allavega öruggt að við förum á þorrablótið því við unnum okkur miða á það fyrir þetta. posted by benony 6:19:00 e.h.
fimmtudagur, desember 09, 2004
Það er að hellast yfir mig svo mikil heimþrá...
að ég get varla andað. Ég er búin að vera með "heartbreakers" (FB hljómsveit fyrir þá sem ekki vita) á repeat í nokkra daga alveg, skoða myndirnar mínar aftur og aftur, lesa gamlar dagbækur aftur á bak og áfram og hugsa svoooo mikið heim. Ég held að þetta geti verið öll jólaljósin og skreytingarnar sem eru komin upp út um allt. Ég verð alltaf eins og lítil stelpa í kringum jólatíð og næ ekki alveg að láta jólastelpuna blómstra hérna því það eru bara allir í kringum mig stressaðir fyrir próf og ég sjálf líka. Mig grunar að jólakortin frá mér í ár verði extra væmin og oft hafa þau verið væmin hahahaha
Litli bærinn minn er annars orðin rosa jólalegur. Í Kongenshave sem er á móti lestarstöðinni er alltaf kveikt á hundruðum kerta á hverju kvöldi og það er yndislegt að ganga þar í gegnum. Svo er ævintýratré við hjólastíginn á leiðinni heim. Svona stórt með mörgum greinum og hver grein er vafin með litlum perum. Þetta gefur svo rosalega mikla birtu að ég fer í rosa hátíðlegt skap þegar ég hjóla undir það. Svo er skautasvell í miðjum miðbænum og það er rosa jólalegt.
Annars er ég og Elva að öskra á hvor aðra áfram í náminu. Við ætlum okkur að vera helst frá 8 til 22 uppí skóla að lesa núna alla daga fram að prófi. Með auðvitað undantekningum þegar við höfum ekki náð 8 tíma svefni og þegar við þurfum að stússast eitthvað. Við erum nefnilega komnar í upplestrarfrí..... dudududumm
Og já, ég er að fara að keppa í spurningarkeppni á morgun...Háskólinn á móti Tækniskólanum....segi ykkur frá því á morgun. posted by benony 11:52:00 e.h.
miðvikudagur, desember 08, 2004
Bomba í Odense STATION!!!????
Ég fór á pósthúsið á lestarstöðinni til að borga reikninga og sá þá löggubíla útum allt með ljósin blikkandi. Ég hugsaði ekki svo mikið um það á þeim tímapunkti og gerði bara það sem ég ætlaði mér þarna og hjólaði svo burt. Þegar ég hitti Nushu í ræktinni stuttu seinna, sagði hún mér að hún hafi verið á lestarstöðinni að fá sér borgara þegar tilkynnt var um sprengju og ekki var fólki hleypt inn. Þetta er lestarstöðin mín sem ég fer títt á því hún er nálægt heimili mínu. Taska hafði fundist í einni lest á leið til Kaupmannahafnar og eitthvað fólk hafði tekið hana og sett hana í lyftuna á Odense station. Löggan var kölluð út og sprengjusveit og allir þurftu að fara út af stöðinni. Það reyndist svo vera svo að maður hafði sofnað í lestinni og þegar hann var svo komin til Kaupmannahafnar var taskan hans horfin og þegar hann tilkynnti hana sem týnda fóru hlutirnir að gerast og þá kom í ljós að þetta var ekki sprengjutaska. Frekar klaufalegt mál, en fólk er bara mjög móðursjúkt greinilega í sambandi við hryðjuverk. Ég er reyndar ekki hissa á því þar sem Danmörk styður Bandaríkin og það býr fjöldinn allur af fólki frá hinum ýmsu löndum hérna þannig að ég bíð bara eftir að það gerist eitthvað... :s
...að mæta í CNS tíma. Nú vorum við að skoða heilann sem geymdir eru í skemmtilegu kerjunum okkar þarna uppí skóla. Þetta er fyrsti tíminn þessa önn sem við förum ofaní kerin þar sem við höfum ekki neina anatómíu núna, bara anatómíu heila og mænu. Við sátum u.þ.b tíu nemendur við hringborð og kennarinn sat á endanum með heilana og sýndi okkur ásamt því að spurja okkur útúr. Ég þarf að reyna að þjálfa mig uppí að rétta upp hönd og svara ef ég tel mig vita svarið. Ég læt oftast fara mjög lítið fyrir mér en þarna vorum við svo fá þannig að ég svaraði, en bara ef það var ekki vafi um að ég hefði rétt svar, og þá sló hjartað alveg á fullu meðan ég þuldi upp kjarnana í basalgangliunum. (var nýbúin að lesa um það, hentugt) Þetta er ekki nógu gott sko!!!!!!
Eftir tímann sátum við Elva uppí skóla og lásum eins og brjálæðingar því það styttist jú í prófin og við eigum eftir að lesa svooooooooooo mikið. Við erum svo mikið saman við skvísurnar og erum því alltaf jafn hissa hvað við höfum endalaus umræðuefni. En þau eru kannski ekki mikil gæða-umræðuefni. Við gátum ekki annað en skellt upp úr þegar ég af miklum tilfinningamóði var að segja henni klukkan hvað ég lagði mig kvöldið áður og hvenær ég hafi svo farið að sofa. Hvað var ég segja henni frá því....???? hahahah
En já, nú er ég að drekka heitt súkkulaðikaffi og læra heilataugarnar...mmmm gaman Sara, og ótrúlega spennandi umræðuefni!!!!!!!!! posted by benony 11:03:00 e.h.
Nú er komin sá tími...
...þegar fólk sem jafnan ekki talar við mann fer að vinda sér að manni til að tala. Það er alltaf þegar fólk er stressað fyrir prófin þá kemur það að ræða námið við hvern sem er. Þetta byrjaði nú í ár í morgun þegar sænskur gaur sem jafnan horfir í gegnum mig á göngunum fór að spyrja mig hvort ég kynni mikið í CNS. "har du styr paa CNS" spurði hann mig með titrandi röddu. Ég reyndi að virka kúl og sagði "nej, ikke helt...men det er kommer snart haaber jeg". Þá pústaði hann eilítið og svaraði á dönsku, "já, ég held að þetta sé svona hjá öllum". Svo hélt hann áfram að ganga og ég er viss um að hann horfir í gegnum mig aftur næst þegar ég sé hann, jahh, ekki nema hann sé aftur stressaður. En það sem mér finnst verst er þegar fólk sem maður talar aldrei við fer að spurja hvað maður hafi fengið á prófi. Mér fyndist réttast að spyrja kannski fyrst um nafn og aldur, en nei nei, en svona er þetta alltaf.
"hvordan gik eksamen?"
"det gik ok"
"hvad fik du?"
"jeg fik 8"
"ok, hej hej"
...hafa svo oft skrýtin áhrif á mig, þá sérstaklega þegar mig dreymir eitthvað mjög sterkt. Einu sinni hafði mig dreymt að stelpurnar væru ótrúlega leiðinlegar við mig og nenntu ekki að hafa mig með og þegar ég vaknaði var ég hálf sár út í þær. Þó að ég vissi að ég hafði ekkert til að vera sár yfir þá var einhver svo tilfinning bara sem sat eftir drauminn.
Í nótt dreymdi mig mjög sterkt lítinn, ljóshærðan, krullhærðan strák sem leit út fyrir að vera 3 ára en talaði eins og hann væri á skólaaldri. Þegar ég loka augunum sé ég hann alveg fyrir mér. Ég var svo mikið að passa hann og ég vissi að ég ÁTTI hann. Hann var minn.
Ég: komdu og vertu hérna hjá mér
Draumastrákurinn: mamma, þú vilt ALLTAF að ég sé hjá þér
Ég: ég þarf að geta séð þig elskan mín
Draumastrákurinn: já, en ég er bara að leika mér
Svo þegar ég hélt á honum knúsaði hann mig svo fast...
Mér finnst þið ættuð að prófa þetta....gott dóp!!!
Ímyndið ykkur að sitja í 24 tíma stanslaust í vibba stressi að skrifa 12 bls ritgerð.
Ímyndið ykkur svo þegar nóttin er komin og þreytan sækir á en tilhugsunin um að tíminn er að verða búinn heldur augunum opnum.
Ímyndið ykkur svo að þið séuð í heimspekilegum pælingum alla nóttina og eruð að skrifa um eitthvað sem þið hafið ekki hundsvit á.
Ímyndið ykkur svo að þið séuð ekki einu sinni að skrifa á ykkar eigin tungumáli...þið eruð að skrifa á dönsku.
Ímyndið ykkur svo að greinarnar sem þið eruð að lesa til að reyna að skilja um hvað efnið fjallar er á ensku og þar með eruð þið að lesa ensku, hugsa á íslensku og koma því niður á dönsku.
Þetta var ég að gera í nótt. Fresturinn til að skila var klukkan 10 í morgun og ég skilaði af mér klukkan hálf tíu. Þar með afsannaði ég kenningu skólafélaga sem sagði að það væri ekki hægt að grípa um rassinn þegar maður væri þegar búin að skíta í buxurnar. Ég greip semsagt óhikað í rassinn með að skila af mér á réttum tíma. pjúhh...þetta virkaði samt á mig eins og dóp því ég var orðin hálf klikkuð undir lokin rétt áður en ég drapst á koddanum mínum.
Svaf svo í allan dag fyrir utan að svara í símann og svara smsum í einhverju svefnmóki en glaðvaknaði þegar sms frá Elvu kom um að meistari Jakob væri með fleiri komment á ritgerðina okkar....það líður ekki að löngu að ég fari að springa og þá viljiði ekki vera nálægt!!!!!!!
Ákvað að skella þessu uppí kæruleysi og fór með stelpunum í bíó (Ásu, Elvu, Margréti og Sólborgu)...sáum klikkaða mynd um móðurást og geimverur í vísindalegum hugleiðingum, góð blanda. Þegar við Margrét vorum að koma heim á Pjente stóð einhver ógó karl fyrir utan kvennaathvarfið sem er í götunni. Við fórum ósjálfrátt að labba hraðar og ég eins og vanalega sagði "þetta er allt í lagi, við lemjum hann bara saman, þetta er einhver aumingi". Ég er svo mikil massi sjáiði til. Hann elti okkur svo smá áleiðis en sneri við þegar hann uppgötvaði hvað ég var sterklega vaxinn!! (híhí, fattiði þennan).
klukkan er miðnætti, ég svaf í allan dag...get ekki sofið....best ég fari bara að pæla eitthvað meira svo ég endanlega missi það.
...og mér lídur eins og ég sé ad eyda tíma!!! Mig langar ad byrja ad læra undir próf en thad er svo mikid annad sem verdur ad klára líka. Ég, Elva og Martin sátum í tvo klukkutíma inni hjá meistara Jakob sem virdist ekki vilja gódkenna verkefnid okkar. Thad vantar alltaf eitthvad uppá. Vid vorum svo brjáladar thegar hann neitadi ad gódkenna thad ad vid ætludum sko ad jarda hann saman. Svo settumst vid nidur til ad finna eitthvad á hann en hann virtist hafa rétt fyrir sér med villurnar og hvad betur mætti fara. Vid mættum svo á fund med honum og sátum og sögdum honum hvad vid skildum ekki og svo útskýrdi hann og taladi í 2 tíma. Í lokin var komid ad okkur Elvu:
Elva: Vid höfum komid med spurningu í verkefninu sem vid svörum í lokin
Jakob: jahh, det har I
Elva: og svo höfum vid skrifad vel markmid okkar med skýrslunni
Jakob: jahh
Elva: vid vitum ad analysurnar eru ekki fullkomnar
Jakob: jah
Elva: en er thetta samt ekki nóg til ad ná?
Jakob: nej
Elva: ó
Sara: já en hvad viltu, thú segir okkur ad thú getur ekki gefid okkur lista yfir hvad vantar til ad vid getum nád, hvernig eigum vid thá ad vita...
Jakob: vita?? Thid thurfid bara ad skilja og lesa thetta yfir saman og skrifa saman thad sem vid höfum rætt hérna í dag.
Sara: ok
Svo löbbudum vid út:
Elva: djöfull jördudum vid hann
Sara: fannst thér thad??
Elva: NEI
hahahahahahaha
Svo sé ég frammá adra andvökunótt vid ad skrifa heimspekiritgerd nr 2. Gaman ad vera Íslendingur med allt á sídasta snúning. :) posted by benony 5:32:00 e.h.
mánudagur, nóvember 29, 2004
Mergjaðslega mikið að gera hjá mér....
...en nú er smá púst.
Við systkinin vorum að koma heim frá því að borða úti. Dóri bró splæsti á litlu systur sína og nú er hún södd og sæl. Hann fer snemma í fyrramálið þannig að partýsessionið er að verða búið.
Julefrokost gekk glimrandi vel fyrir utan að græjurnar voru eitthvað að stríða okkur annað slagið. Þá er gott að hafa gaura sem geta stungið réttum snúrum í og ýtt á réttu takkana. Allavega skil ég ekki hvernig þeir redduðu þessu.
Svo hélt ég líka nokkrar Bridget Jones ræður. Bridget Jones ræður eru svona ræður eins og í fyrri myndinni þar sem hún stendur og býður öllum velkomin í "publish" partýið hjá heimsins besta rithöfund fyrr og síðar. Lítur svo í kringum sig og sér fleiri rithöfunda og þarf að segja að þeir séu líka rosalega góðir rithöfundar, og þessi já þú ert heldur ekki sem verstur. Svo endar hún á að segja "bjóðið hann velkominn, einn af þrjátíu bestu rithöfundum fyrr og síðar".
Svona voru ræðurnar mínar.
Byrjaði á að bjóða fólk velkomið sem gekk allt í lagi. Sagði svo matseðilinn : "Í forrétt er rúgbrauð og síld og lifrarpostæ, þið vitið svona danskur julefrokost og svo í aðalrétt fáið þið svona íslenskt...hamborgarahrygg og brúnaðar kartöflur og sósu...sem er reyndar ekki íslenskt....þetta er sko danskur hamborgarahryggur en samt svona íslenskur máti skiljiði...eða þið vitið!!" Fann að ég roðnaði en reyndi að halda kúlinu.
Eftir partýið beið þvílíkt og annað eins uppvask eftir okkur því það var ekki uppþvottavél en við dóum ekki ráðalaus við Gunni heldur tók ég uppþvottaburstan mig í hönd og hann tók viskastykkið svo drifum við þetta í gang og sömdum nýja texta við gömul og góð lög. "For as long as I know how to dry I know I´m still alive". hahahaha Prófuðum svo R&B "I am dryiiiiing" og rokk "I am drying ahhhh". Eftir nokkur lög heyrðist í Elvu "djöfull eruð þið léleg.." ég held svei mér þá að við höfum verið ansi sammála skvísunni. En við skemmtum okkur og tíminn leið.
Nú er bara lærdómur...svo jól...svo próf....svo heim!
...því ég er við að breytast í eina svoleiðis. Eftir tæpa 2 mánuði verð ég fullorðin og þá líður heldur ekki að löngu en ég er búin að búa í Danmörku í 3 ár. Úff!!! Sama sem Sara dönsk kelling.
Ég sit núna í kuldanum umvafin í sæng og hygger mig með te og kertaljós og les. Ég þarf að fara að byrgja mig upp af te, kaffi og með því, því nú fer að líða að algjörum próflestri.
En já, ég ætla njóta þess að vera stelpa!!!
Nusha vinkona á afmæli á morgun og það sem hún hafði óskað sér í afmælisgjöf frá mér var að ég myndi syngja fyrir hana "Wonderful tonight" með Phil Collins. Ég veit ekki alveg hvernig ég á að fara að þessu....á ég bara að brjótast upp í söng inn í matsal í skólanum bara svona allt í einu???? eða á ég að draga hana afsíðis??? Hef aldrei fengið svona ósk um gjöf en ég glöð veiti hana....bara veit ekki hvernig ég á að útfæra hana :)
Á morgun eru ég, Elva og Andri að fara að versla fyrir julefrokost. 6 kassar af bjór og galakvöldmatur fyrir uþb 40 manns. Við verðum ROSALEG í BILKA og Nettó á morgun!!! :)
Svo kemur líka Dóri bróðir minn til mín á morgun og hann verður án efa kysstur og kreistur af systur sinni.
Stór dagur á morgun já :) posted by benony 10:29:00 e.h.
mánudagur, nóvember 22, 2004
Viljiði heyra svolítið sætt...
Ég var að passa strákana í gærkvöldi eins og fram kom í síðustu færslu. Auðunn (8 ára)spurði hvort ég ætlaði að gista og ég sagðist ætla að gera það. "Viltu sofa við hliðina á mér??" spurði hann mig þá. "Já, ég skal kúra hjá þér, en farðu nú að sofa ég ætla ekki að sofna alveg strax". Svo leit ég seinna inn til hans þá var hann alveg límdur við vegginn því hann hafði gert nóg pláss fyrir Söru frænku.
Þegar ég var búin að vafra um á netinu, horfa smá á sjónvarp og éta óhollustu þá lagðist ég uppí og sofnaði. Um nóttina vakna ég við að það er einhver að horfa á mig. Ég opna augun og við rúmstokkinn stendur lítill ljóshærður ungi brosandi. Það var þá Maron (6 ára). "Viltu koma uppí??" hvíslaði ég hás og rám svona nývöknuð. "Já", svaraði þá unginn og stökk í hálsakotið á frænku sinni og þarna sváfum við þrjú í rúminu hans Auðuns. Mikið rosalega þótti mér vænt um þetta :) posted by benony 1:20:00 f.h.
laugardagur, nóvember 20, 2004
Thá eru gríslingarnir komnir í bólid!!
Ég er barnapía í kvöld. Ég, Audunn og Maron erum aldeilis búin hygge okkur, pöntudum pizzu og horfdum svo á Junior Eurovision songcontest sem var alveg ótrúlega spennandi fannst okkur. Strákunum fannst reyndar frænka eitthvad glötud til ad byrja med thegar hún spratt upp og tók sporin en svo hoppudu their bara med. Audunn hljóp meira ad segja upp og sótti lítinn kassagítar svo vid gátum rokkad almennilega.
Thetta var svona Eurovision barna og ég sá alveg mig, Brynju og Drífu fyrir mér tharna á svidinu thví vid vorum akkúrat eins og thessar skvísur svona 1990 eda 1991. Vid hefdum verid flottar. Ein raudhærd stöng ad taka djassballetspor og tvær minni ljóshærdar bláeygdar og alveg eins. Vid sömdum lög thegar vid vorum pínulitlar. Flest lögin fjölludu um kisur og mjólkina theirra. En eitt sömdum vid um okkur sjálfar og thad var mjög mikid Hit í Háberginu á thessum tíma, og hér kemur thad.
Eigum vid ad segja ykkur hvad vid heitum?
Brynja
Drífa
Sara
aha ha
Vid fórum út í búd ad kaupa thrjá snúda
aha ha
Brynja
Drífa
Sara
aha ha
Mamma sagdi hættid thessum látum
aha ha
Brynja
Drífa
Sara
aha ha
ójá
aha ha
Brynja
Drífa
Sara
aha ha
Flottar finnst ykkur ekki. En svona til ad segja ykkur úrslitin thá var Danmörk í 5 sæti en thad var Spánn sem bar sigur úr býtum. Og ég táradist audvitad thví krakkarnir voru svo glöd :)
Helst langar mig að vera á Íslandi að gera engla í snjóinn!!!
Það rignir og rignir hérna í Odense og okkur hafði verið varað við stormi en ég hef ekki orðið var við hann í dag allavega. Ég verð svo syfjuð alltaf í svona lægðum og augun mín eru svona þurr og erfitt að halda þeim opnum í þessu líka skammdegi.
Allt sem viðkemur Íslandi finnst mér ekstra yndislegt þessa dagana. Elva kom með Hraunbita í skólann í gær og ég naut hvers bita kannski einum of mikið. Svo kom ég heim og þá hringdi Dóri bróðir í mig því hann er að koma í heimsókn til mín í næstu viku. Þar sem Dóri bróðir er rammíslenskur og svo líka besti miðjubróðirinn minn þá hlakka ég svoooooooooo mikið til að fá hann til mín.
Dóri: Viltu að ég komi með eitthvað??
Sara: jaaaa, kannski bara nammi!
Dóri: ok, eitthvað meira??
Sara(hógvær): já já...þú mátt alveg...
Dóri: vantar þig eitthvað???
Sara: já, þú veist...æ, þetta er allt í lagi
Dóri: ostaskera??? dósaopnara?? ég kem með það líka!!
Sara: hahahahahah, akkúrat það sem mig vantar
Dóri: já, ég veit
Greinilegt að Dóri hefur verið að pirrast yfir að það vantaði eldhúsáhöld síðast þegar hann var hérna! :)
Annars svona það sem ég er að stússast þessa dagana er julefrokost íslensku læknanemana sem verður þann 26 nóv. Það verður rosalega gaman :)
Við Elva ætlum að taka að okkur leikina og skemmtiatriðin (ofcourse, þarf alltaf að troða mér á svið ;) ), svo ætlum við að sjá um skreytingarnar, sjóða hamborgararhrygginn og redda Ris a la mande. Þetta verður svo mikið skemmtilegt. Dóri bróðir verður deitið mitt og mun hitta allt þetta skrýtna lið sem þarna verður. Ég naut þess að skrifa Sara + maki á skráningarblaðið :) er maður orðin despó eller hvad???
Svo er það bara CNS (CentralNervusSystem=miðtaugakerfið, heilinn og mænan) og biokemi (Lífefnafræði, DNA, RNA og genafræði)ásamt því að ég er að sprikla í ræktinni og vera hössluð sí og æ á hlaupabrettinu. posted by benony 8:22:00 e.h.
mánudagur, nóvember 15, 2004
Góð helgi...
Ég svaf, ég las...yndislegt!!!
Það væri örugglega hægt að búa til jólalag um okkur Margréti hérna á Pjente því við erum svo miklir jólasveinar þegar við erum saman. Við byrjuðum föstudagskvöldið á því að fara í saumó með kellunum á horninu hérna á Pjente. Þær langaði mjög mikið að kynnast okkur stúdínunum og við fórum í kaffi og með því og bara svona að spjalla heima einni. Ég held að aðalástæðan fyrir því að okkur var boðið er afþví að ein er að fara í orlof og það vantar til að fylla uppí stundarskránna hjá þeim. Þær dásömuðu karlmenn hverfisins svo mikið og hvað þeir væru rausnarlegir...ég hlustaði mjög spennt á til að byrja með en ég held að þær hafi samt verið hrifnari af Margréti því hún á svo mikið af joggingbuxum. Ég veit ekki hvað hún gerir þessi elska.
Svo fórum við að leigja okkur DVD spólu á Blockbuster. Við eyddum alveg klukkutíma í að reyna að horfa á hana í tölvunni hennar Margrétar og það endaði á því að ég fór upp og sótti mína. Það virkaði, þ.e við sáum allavega mynd en talið var á undan leiknum. Það er alltaf jafn súrt að horfa á myndir svoleiðis en við ákváðum að við ætluðum að sætta okkur við það. Svo byrjaði myndin að hökta og það var eins og allir væru orðnir eitthvað veikir í myndinni því Jennifer Aniston og co voru farin að hökta og koma með mjög krampakenndar hreyfingar. Ég leit á Margréti og sagði:
"Margrét, eigum við að horfa á þetta svona??". þá kom Margrét með uppgjafarsvip og sagði "já, verðum við ekki bara að gera það". Ég laut höfði en reyndi svo að fylgja hreyfingum leikarana.
Ekki leið að löngu fyrr en talið var orðið bara rugl "MOHHHHÍíJÖÖÖGGGAAA". Þá leit ég aftur til Margrétar "Margrét, meikum við þetta??"... og hún svaraði "neee, en hvað getum við gert??" Ég laut aftur höfði og sætti mig við þetta og reyndi að lesa bara textan því ég heyrði ekki hvað fólkið var að segja og ekki gat ég séð hvað fólkið var að gera þarna í myndinni. Eftir smá stund datt allt út....."þetta er allt í lagi, það vantar bara rafmagn" sagði ég og stakk í samband...
Myndin kom svo upp og allir voru bara eðlilegir í myndinni og hljóðið fylgdi talinu og ALLT....ótrúlegt, það vantaði bara allan tímann straum í tölvuna mína...og við ætluðum bara að sætta okkur við að horfa á myndina svona hahahahaha
...Jólasveinar einn og átta.... posted by benony 8:01:00 e.h.
sunnudagur, nóvember 14, 2004
Hæ hæ og hó hó
Ég var loksins að setja inn myndir frá októbermánuði. Þarna má sjá ársfest ásamt hinu og þessu þann mánuðinn.... Ég verð að biðjast afsökunar á gæðum myndanna því myndavélin mín er mjög biluð, ég held barasta að ég þurfi að fara með hana í viðgerð því það er alltaf þessi leiðinlegi skuggi á hlið myndanna. Flottu myndirnar fékk ég lánaðar hjá Elvu vinkonu til að sýna ykkur. En endilega njótið gott fólk, myndirnar eru hérna!!!
Þegar við Nusha mættum í ræktina í dag tóku tveir bekkjarbræður okkar á móti okkur og byrjuðu strax að hnykkla vöðvana framan í okkur. Þegar ég sá stærð vöðvana ákvað ég að ég ætlaði ekkert að vera að keppa neitt við þá eins og þarna á hlaupabrettinu síðast. Ég vildi ekki vera bráðkvödd. Reyndar voru strákarnir vel sveittir og búnir að hita upp og voru bara að lyfta og þar hefði ég örugglega ekki borið sigur úr býtum.
Eftir að hafa spjallað smá við strákana skellti ég mér á hlaupabrettið fræga. Fyrir framan hlaupabrettið er mjög stór spegill þannig að maður getur séð sig allan. Speglar eru minn mesti veikleiki því ég get gleymt mér fyrir framan svoleiðis hlut og bara grandskoðað sjálfan mig út og inn. Sérstaklega finnst mér gaman að horfa á mig dansa fyrir framan spegil og þetta var bara alveg nýtt fyrir mér að sjá mig hlaupa fyrir framan spegil....(ég veit þetta er rosalega hallærislegt en þegar það er spegill einhversstaðar þá kíki ég í hann....ómg)
Ég byrja alltaf á því að ganga á hlaupabrettinu og þarna gekk ég bara og horfði næstum slefandi á sjálfan mig ganga eftir bandinu og fylgdist grannt með hverjum vöðva hnykklast við hvert skref.... þangað til annar bekkjarbróðirinn kallaði "SARA, þetta er HLAUPAbretti"...
Mér brá rosalega og ég kom úr mínum eigin heimi og sagði "JEG VED DET Godt" og roðnaði niður í tær.... Svo byrjaði ég að hlaupa og náði ekki að koma mér í draumaheiminn sem ég hafði verið í þegar ég gekk því þetta var svo erfitt og ég var svo móð en náði að hlaupa í 20 mín og var orðin vel sveitt og rauð í framan.
Svo var það hjólið og ég hjólaði eins og tryllt því ég var á einhverju "fat burning" prógrammi og þá er ég örugglega bara í fyrsta gír og þess vegna er þetta svo létt... þannig að ég hoppa svona upp og niður og er bara viðbjóðslega asnaleg eitthvað. Ég sá í speglinum að strákarnir voru að kveðja og vinkuðu til mín....ég hætti að hjóla því þeir biðu þarna sætir til að segja bæ eða HEJ HEJ og þegar ég er að stíga af baki flækti ég mig í fótstiginu og stóð bara og gat mig ekki hreyft. Þar sem strákarnir voru óþolinmóðir sögðu þeir bara "Sara, vi ses" og ég sem var í óða önn að reyna að losa mig náði að stynja upp "ja, vent lidt jeg sidder fast". Þá hlógu þeir bara og fóru....ég held ég hafi alveg heillað þá upp úr skónum....
ohhh, það er svo gaman að hössla!!!! posted by benony 1:18:00 f.h.
mánudagur, nóvember 08, 2004
Sara sveitta.... Var að koma úr ræktinni alveg búin á því. Ég veit að ég mun ganga um eins og trukkur á morgun og á örugglega eftir að fá svona 10 komment um það Ég er nefnilega svona þung í vöðvunum og stíf núna...þið kannist við þetta.
Á hlaupabrettinu í dag kom sæti kiropraktorneminn við hliðina á mér til að spretta úr spori. Já já, enga öfund stelpur mínar við svitnuðum taktfast saman ég og þessi hávaxni, dökkhærði vöðvastælti skólabróðir.
Mjög fyndið allt saman hvernig ég brást við þessari aðstöðu. Hann kom og heilsaði þar sem ég gekk rösklega á staðnum og ég heilsaði á móti. Svo spjölluðum við smá um skólann og hvernig okkur gengi að skilja efnið og svoleiðis...svo fór að færast fjör í hlaupabrettið og við vorum farin að skokka og svo skokka hraðar og þá vorum við hætt að tala saman og bara hlupum. Það braust allt í einu fram í mér eitthvert rosalegt keppnisskap og ég ætlaði sko EKKI að hætta að hlaupa á undan honum. Þarna var Saran á sinni annarri æfingu (eftir áratuga hreyfingarleysi) að hlaupa sveittari og rjóðari en allt sveitt og rjótt við hliðina á mesta hönk 3 annar og ætlaði ekki að gefa sig. Það endaði náttúrulega á því að hann hætti á undan og brosti til mín þegar hann fór svo af hlaupabrettinu. Eftir var ég hlaupandi alveg við það að DEYJA og fannst mjög hallærislegt að hætta á sama tíma þannig að ég hélt áfram bara að hlaupa og var búin að sætta mig við að þetta yrði mitt síðasta. Eitthvað í mér fékk mig til að vilja lifa áfram og ég slökkti á bévítans tækinu og saug allt loftið þarna inni í djúpum andardráttum.... úff, þetta tók á.
Ég var ekki búin að segja ykkur hvað ég á góða vini. Kom heim í síðustu viku og kíkti í póstkassann og hafði þá fengið póstkort frá Gumma, Dóra og Guðjóni þar sem þeir voru bara að segja mér að þeir væru að hugsa til mín. Ég táraðist.
Diljá skrifaði svo fyrir mig disk með lögum sem hún hélt að ég myndi fíla og gaf mér. Mér finnst það mjög persónuleg gjöf og mér þykir mjög vænt um diskinn. Fyndið Diljá hvað það er mikið af ástarsorgarlögum hahahahah held samt ekki að það hafi verið endilega meiningin bara falleg lög. Gott að vera ekki í ástarsorg...
?kemur ekki vor að liðnum vetri? ? þrek er gull en gull eru líka tárin? ?Sama rósin sprettur ekki aftur, þótt önnur fegri skreyti veginn þinn? posted by benony 11:35:00 e.h.
You're a Seductive Sweetie.
You are really shy but have a sensual seductive side.
You know what you want, but you haven't quite mastered how it is you are to achieve it.
Afsakið bloggleti..bara eitthvað biluð tölvan mín...
Ég skellti mér til Árhús um helgina og þar:
...hitti ég Diljá vinkonu mína og knúsaði hana fast á lestarstöðinni
...sat ég í lest í reykingarplássi með strákum sem voru í orðaleik alla leiðina og ég var við það að segja Hold kæft við þá þegar við þá loksins komum til árhús
...klæddi ég mig uppí discogalla með Diljá vinkonu og fór í strætó
...horfði ég á Diljá labba fram og tilbaka í strætó eins og hún væri í tískusýningu því hún var að reyna að sjá hvar við vorum staddar, klædd í bleiku kápuna sína með hárið túberað og bleika perlufesti strengda yfir ennið. Ég gat ekki annað en skellihlegið því þetta var svo súrt í strætó og fólk að þykjast ekki vera að hugsa um hvað við vorum hallærislegar.
...fór ég í partý sem ég var svo stressuð að fara í því ég hélt ég myndi ekki þekkja neinn
...mætti ég í partýið og þegar ég labbaði inn heyrði ég nafnið mitt hrópað úr öllum áttum
...kom í ljós að ég þekkti nokkra og kannaðist við marga í þessu íslendingapartýi
...dansaði ég með lokuð augun við Sódóma með sálinni og söng með af öllum lífsins og sálar kröftum
...var gaur sem ég þekkti ekki neitt kominn á hnéin að syngja ?með þér? fyrir mig. ?Ég vil bæði lifa og vona, ég vil brenna upp af ást. Ég vil lifa með þér svona, ég vil gleðjast eða þjást.
...tók Diljá og Héðinn Janet og Justin atriði við mikinn fögnuð viðstaddra
...sofnaði ég við Sigur Rós
... ólétt????? Nei, ekki fræðilegur möguleiki en það mætti samt halda það þessa dagana þar sem ég vakna og þarf að hlaupa fram á klósett til að kúgast yfir vaskinum. Ég held þetta sé bara stress en kannski er ég bara svona meðvirk með systur minni og Evu vinkonu, þær eru nefnilega báðar með bumbulínur og ég get ekki beðið eftir að þau börn líti dagsins ljós.
Ég heyrði í Evu áðan og við komumst að því að ég verð á Íslandi þegar hún á að eiga og ég fæ það barn líklegast í afmælisgjöf :) yndislegt. Ég fæ þá loksins að vera með í svona stóru ævintýri. Hún átti Hafþór þegar ég var úti og ég sá hann ekki fyrr en hann var orðin of stór gutti og Tind sá ég ekki heldur fyrr en eftir einn mánuð. æ, þetta er svo gaman!!
Mér leið í dag eins og ég ætti krakka heima sem væru að bíða eftir mér. Ég sat í skólanum og var að lesa og fékk skilaboð frá Margréti sem býr á sama kollegi og ég því ég var ekki komin heim. Þá sátu Margrét og Baldur heima hjá henni og voru svo ís-svöng.. "Sara, geturðu komið við á Mc-Donalds á leiðinni heim og keypt ís með súkkulaðisósu". Mér finnst svolítið sætt að það var einhver að bíða eftir að ég kæmi heim. hahahahahha... svona er maður orðin vanur að vera einn í heimili. Ég hjólaði á lestarstöðina og keypti tvo ísa handa krökkunum sem voru hæst ánægð þegar ég kom heim. Henti mér svo fyrir framan sjónvarpið hjá Margréti og horfði á CSI og komst að því að þetta er rosalega skemmtilegur þáttur. Mér finnst þetta svo spennandi og gæti vel hugsað mér að fara í réttarlæknisfræði en það er jú svo margt við þessa læknisfræði sem mér finnst spennandi og ég gæti hugsað mér að vera þannig að ég held öllu opnu enn...það er svo spennandi að vita ekki alveg hvað ég verð þegar ég verð stór....já já spennandi spennandi spennandi...allt svo spennandi. :) posted by benony 1:26:00 f.h.
þriðjudagur, nóvember 02, 2004
Haldið þið ekki að pían sé farin að sprikkla....
Fór í motioncentrið uppá spítala til að hreyfa smá skrokkinn. Stefni á að komast í gott form og verða hell of a sexy babe eftir nokkra mánuði. Ég held líka bara að svona hreyfing geri gott fyrir mig...gefi mér auka orku til að lesa og láti mér líða betur.
Ég sá marga sem ég þekki úr medicin þarna og það er óttalega skrýtið að vera í tight fötum, sveitt, úfin og rjóð að gera allskonar hreyfingar í hinum ýmsu stellingum fyrir framan skólabræður sína. En það venst held ég!! Palpationkennarinn sem var alltaf að kitla Valdísi var þarna að kenna byrjendum á tækin, alltaf svolítið skrýtinn. :)
En eftir að hafa hjólað og hlaupið og lyft og teygt þá var ég ready set go.... Ætla að halda áfram að mæta og svo hjóla ég náttúrulega alltaf í skólann fram og tilbaka þannig að ég ætti að geta orðið aðeins stinnari og orkumeiri...hvað haldið þið?? Haldiði að Megas falli ekki flatur bara??? :p
...sem ómaði í símanum þegar ég svaraði honum "SARA, viltu koma að borða hjá okkur í kvöld og það er ég sem ætla að elda matinn". Þetta bræddi mig nú alveg og ég hentist á hjólið og hjólaði til frænda og borðaði kvöldmat með fjölskyldunni minni hérna. Þetta var afbragðsgott hjá honum Maron litla og fékk hann viðurnefnið Maron kokkur þetta kvöldið.
Ég horfði svo á Örnen hjá þeim í sjónvarpinu sem er danskur sakamálaþáttur sem fjallar um hálf íslenskan lögreglumann. Maður situr stjarfur fyrir framan skjáinn öll sunnudagskvöld í von og óvon um að heyra íslensku og svo til að sjá íslenska landslagið í byrjunar og endaatriðinu.Hlynur vinur minn kom með þá hugmynd að ég ætti að sækja um til að leika í næstu seríu af þáttunum. Þá gæti ég leikið íslenska kærustu hans Hallgrims, sem er hálfíslenska löggan og hún gæti verið poppstjarna. Mér finnst þetta bara ekki svo galin hugmynd og ég set þetta á listann yfir þá hluti sem ég ætla að vera búin að gera áður en ég verð þrítug. En reyndar væri meira spennandi að leika kærustu aðstoðarmanns hans æ, þið vitið þarna tölvugæjans, damn hann er sætur, en þá væri kannski hlutverkið ekki eins stórt. :)
Annars var Megas hress í Óðinsvéum hérna í gær ásamt hljómsveitinni Súkkat. Við skelltum okkur á tónleika með þeim og vorum bara að fíla okkur ansi vel. Megas var svolítið óskiljanlegur fyrst en þegar hann spilaði með Súkkat þá voru þeir ansi góðir. On fire bara. Við Elva hlupum að Megas eftir tónleikana og létum hann skrifa eiginhandaráritun á bakið og brjóstin og ég ætla aldrei að þvo mér núna!!!!!!!!! jæja, kannski ekki alveg en það hefði verið ansi súrt hefðum við gert það!
Þar sem ég er ein í heimili þarf ég að gera allt sem kemur að heimilinu sjálf. Þegar kemur að því að bora eitthvað eða skrúfa eitthvað þá fæ ég hroll og geymi svoleiðis þangað til í ítrustu neyð. Nú var svo komið að ég gat ekki farið í sturtu því það flæddi alltaf um öll gólfin. Niðurrennslið var semsé stíflað af löngum rauðum hárum og ég skrúfaði plötuna sem er yfir rennslinu upp og hreinsaði viðbjóðin sem þar lá. En ég hélt samt í feminin hlutan í mér og skrúfaði það af með plokkara. Það hefur örugglega verið fyndin sjón að sjá mig með plokkaran að bograst á baðgólfinu og svo plokka draslið upp. En girl gotta do what she gotta do...
Lestörnin er byrjuð hjá mér og núna er ég farin að vera lengi í skólanum, heilir tólf tímar í dag....svona til að byrja með.
...og ég vil senda mömmu minni baráttukveðjur...koma svo mamma, allir mínir englar eru hjá þér núna!!!!!
Þar sem dagurinn í dag var ekkert svo skemmtilegur ákvað ég að setja inn gamla færslu sem ég skrifaði fyrir tveimur árum síðan. Þetta var meira að segja áður en ég flutti til Danmerkur og var að vinna á landsspítalanum. Njótið bullsins í rauðhærða útlendingnum þegar hann var 22 ára.
Ég var aðeins of snemma á ferðinni í vinnuna áðan þannig að ég tók einn rúnt niður Laugaveginn, bara svona létt stemmning að syngja ein með sjálfri. Ég stóð mig að því að vera að skoða alla strákana sem löbbuðu þarna hjá og gagnrýnin var alveg í hámarki hjá mér. "Nei, þessi er með of sítt hár, þessir eru of Amerískir, neeeei þessi er of góðlegur, þessi er of dópaður, þessi er of mansonlegur, þessi er of hallærislegur, þessi er of rauðhærður, þessi er ooof mikið chokko, þessi er of klígjulegur......osfrv"
Ég meina hvað þykist ég eiginlega vera.....Mrs perfect eða hvað??? Ef ég fer að pæla í því þá er ég þetta allt saman... Ég er með sítt hár, ég get verið mjög amerísk með hamborgararassinn minn, ég er góðleg því brosglottið fer ekki af vörunum á mér, ég er dópuð-sæluvíma þið kannist við hana, Manson og ég erum heitasta parið, ég er mjög hallærisleg einkum þegar ég er að syngja geðveikt hátt í sturtu (alveg búin að gleyma mér) og einhver öskrar "ÞEGIÐU", ég ER RAUÐHÆRÐ og stolt af því, ég get verið rosaleg chokkógella þegar kem úr sólbaði öll brennd og set á mig gloss og síðast en ekki síst er ég mjög klígjuleg stundum, með síðustu máltíðina all over, á milli allra tanna, á fötunum mínum og út á kinn.
Þarna komst ég að því, Benóný er góður amerískur dópisti sem er með sítt rautt hár, mjög hvítur í framan með svart undir augunum, slefar þykkum slef um leið og hann rekur við (helst framan í mig) hann klæðist hallærislegum fötum og fer í ljós....bíddu nei, hann er hvítur í framan....bíddu ok, hann fer í ljós og púðrar hvítu yfir. Það ætti að vera auðveldara að finna hann núna þar sem ég hef áttað mig á þessu.....
...leiddi til þess að mér hefur liðið eins og slytti alla helgina. Ég kláraði heimspekiritgerðina (vísindafræðikenningar heitir þetta víst) klukkan 7 á föstudagsmorgun eftir að hafa skrifað alla nóttina allskonar bull og vitleysu. Nú er bara að sjá hvað þeir segja við þessu spekúlantarnir. Annars er helgin búin að vera fín miðað við lítin svefn.
Á föstudagskvöldið fór ég til Ásu að borða kjúklingaréttinn hennar Margrétar og kökurnar hennar Ásu og spjalla við þetta góða fólk sem ég þekki hérna. Við sátum við hringborð og borðuðum og hláturrokurnar voru ófáar. Mig langaði að snúa öllu sem krakkarnir voru að segja í eitthvað annað og meira krassandi og þurfti stundum að halda aftur af mér með því að bíta í tunguna, hún er öll blóðug og bólgin núna, þessi elska.
Eftir lestur uppí skóla með Elvu hjóluðum við heim til Margrétar því hún var búin að kaupa rosa gott nautakjöt og við elduðum það saman ásamt kartöflum og jensens whiskysósu. Þetta var ótrúlega gott og alveg eitthvað sem ég ætla elda ef ég býð einhverjum töffara í mat (yeah right). Svo komu Valdís og Gauti til að vera samferða okkur í partý hjá Davíð og Dísu og eftir að við stelpurnar vorum búnar að gera okkur sætar og bulla svo mikið að Gauti skildi hvorki upp né niður á hvaða stað hann væri komin fórum við í partýið. Þar var húsið fullt af norðmönnum, svíum og íslendingum. Ég get sko svarið það að það voru tvær sænskar beibur þarna sem voru að tala við okkur og þær voru ekki að djóka með að þær héldu að það væru ekki bílar á Íslandi. "Er det, virkeligt....findes der biler i Island???" Ég hélt andlitinu og játti því. Svo sagði önnur, "já, en eins og í Færeyjum þar eru ekki bílar" ég sagði henni þær stórfréttir að það væru bílar líka í færeyjum. Mikið voru þær hissa, þær héldu að löndin væru svo lítil og fáir íbúar. Ég sagði þeim bara að skreppa í smá ferð til Íslands og láta koma sér á óvart. Þær ætla að gera það þannig að passið ykkur strákar, þær voru sko flottar ;)
Whiskýklúbburinn mætti svo og þá var ekki til setunar boðið heldur en að skella sér á dansgólfið. Þetta var skemmtilegt kvöld og fá Davíð og Dísa rokkprik fyrir þessa stemmningu.
Nú ætla ég að kveikja á nýja símanum mínum með myndavélinni og sá sem verður allra fyrstur til að senda mér sms mun vinna....síminn er 0045-50726521.....EINN, TVEIR OG NÚ!!
... inn í hausnum á mér. Ég er ved at være skör, meira skör en venjulega. Ég er nefnilega að gera heimspekiverkefni sem á að skilast snemma á föstudaginn og í gær skildi ég ekkert hvað ég átti að skrifa 2000 orð um. Ég hef aldrei verið heimspekilega þenkjandi tel ég sjálf og nú á ég að skrifa svona heimspekiritgerð um eitthvað sem ég skil ekki neitt í. Ég les spurningarnar og skil ekki hvað er verið að spurja um og svo fletti ég upp orðunum sem ég skil ekki og skil ekki skilgreininguna sem ég fæ og svo á ég að setja þetta allt í samhengi og bera saman og hvað eina. En eins og ég sagði, í gær skildi ég ekki neitt en núna er ég búin að skrifa eitthvað og þegar ég næ að senda frá mér 2000 orð um "paradigmatiske forskelle og ligheder med homöopati og traditionel etableret sundhedvidenskab", "rationalisma, empirisma, deduktive og induktive argumenter...osfrv" þá held ég að ég geti skrifað um allt og skilið allt. Svei mér þá....
Ég er annars búin að vera svo stressuð fyrir þetta og vakna með hnút í maganum og mér hefur fundist þetta vera óyfirstíganlegt og því held ég að mér finnist ég hafa unnið einhvern stórsigur ef ég næ að skilja þetta rétt og skila af mér...við skulum sjá!!!
Gleðifréttir!!!! Komin með nýjan GSM síma og því Nýtt Númer enn og aftur!!! Þessi sími er með myndavél og því er ég voða ánægð með gripinn. Hann kemst í notkun seinni partinn á morgun og það verður léttir þar sem ég er ekki búin að vera með almennilegan síma svo lengi. Hinn var alltaf að drepa á sér og þess háttar.
En svo langar mig að segja að mamma mín er æðisleg og ég elska hana.
Ég er búin að eiga annars gott frí en samt gott að byrja aftur í rútínunni. Ég er mest búin að vera að lesa og svo auðvitað á föstudaginn skellti ég mér til Kaupmannahafnar ásamt Elvu vinkonu sem átti kvöldflug til Íslands þá um kvöldið. Við fórum í Fisketorvet sem er MOLL þarna í Kaupmannahöfn og kíktum á föt því við erum báðar að tala um að það þurfi að endurnýja fataskápinn. Í fyrsta lagi kaupum við aldrei föt og því bara gamlir larfar í skápnum og svo auðvitað erum við að fara á 25 ára aldurinn og þá þarf maður að eiga svona 25 ára föt sem Valdís vinkona kenndi okkur allt um. :) Ég náði að kaupa mér tvenna skólaboli og svo sparikápu sem ég dó fyrir í búðinni. Ég tók hana upp og ákvað að prófa sjá hvernig ég væri í henni. Þá heyrði ég einhver hljóð koma frá hinum enda búðarinnar og það var Elva sem gaf frá sér þessi hljóð og kom svo hlaupandi til mín. Við vorum sammála um að ég barasta yrði að eiga hana enda langaði mig bara ekkert að fara úr henni. En hún verður bara notuð spari...td í kokteilboðum, á frumsýningu kvikmyndarinn sem ég mun leika í, Óskarsverðlaunaafhendingunni, Eurovisionpartýinu eftir að ég hef stigið á svið, læknaráðstefnum og í skírn barnanna minna. Já, hún mun kannski rykfalla þessi elska...en eru draumar ekki til þess að rætast. ;)
Fyndnast við Kaupmannahöfn var þegar við urðum vitni að konu að baktala okkur Elvu beint fyrir framan okkur. Hún var þá að sjálfsögðu íslensk að tala við manninn sinn og hélt þá auðvitað að við skildum ekki hvað hún var að segja. Okkur brá svo að við litum bara á hvor aðra og fórum inní skelina okkar og sögðum ekki orð. Svo þegar hjónin voru farin þá sagði ég við Elvu "Elva, þetta er að bögga mig geggjað að konan hafi bara staðið uppi sem sigurvegari og við erum bara hérna eins og asnar". Elva var alveg sammála og við löbbuðum á eftir þeim og töluðum voða hátt um eitthvað bull en svo nenntum við þessu ekki og ætlum sko NÆST að segja eitthvað þegar við lendum í svona vitlausum Íslendingum sem greinilega búa ekki í Danmörku því þau hafa ekki fattað að Íslendingar eru út um allt hérna.
Svo var líka ansi pirrandi að fólk frá Unicef var út um allt. Þau eltu okkur og töluðu um hörmungar heimsins og reyndu að hitta á veika punkta hjá okkur. Við enduðum að fá hláturskast eftir að einn hafði stoppað okkur því við vorum orðnar svo þreyttar á honum. Hann hafði þá bara labbað með okkur og þegar hann hitti á veika punkta hjá okkur stoppuðum við og hann rausaði um þetta og tók svo upp útfyllingarblað og bað um nöfn án þess að við værum búnar að gefa leyfi. Við fórum þá á rosa trúnó við gaurinn og sögðum honum að þau væru of mörg og þau yrðu að finna aðra leið til að afla peninga því þetta hefði bara neikvæð áhrif á mann. Maður hugsar ekki vel til Unicef þrátt fyrir að þau eru að vinna að góðu málefni og það er sorglegt. Strákurinn fór þá að tala um hvað það væri mikil þörf fyrir þessum peningum og við vorum bara vælandi sitt á hvað þarna með strákgreyinu.
Alltaf gaman á trúnó :p
Svo náði ég að knúsa Hlyn smá og aðeins að catcha upp því hann er jú nýfluttur til Danmerkur og gaman að heyra hvernig danska menningin bregður honum fyrir sjónir og hvernig lífið gengur. Við stóðum og spjölluðum þar til maður vatt sér upp að okkur og spurði hvort við værum að tala íslensku. Ég hrósaði honum hástert því aldrei hefur nokkur getað uppá réttu tungumáli, ég hef verið spurð hvort ég sé að tala norsku, finnsku, færeysku, rússnesku, hollensku og eitthvað fleira en aldrei neinn spurt um hvort þetta sé íslenska. Hann hafði þá verið á Íslandi fyrir 3 mán síðan og komist að því að Íslendingar vinna alltof mikið og gleyma að kíkja í kringum sig á fallega landið sitt. Nokkuð gott hjá honum eftir aðeins 10 daga ferð. Hann var í hljómsveit og hafði samið lag um Ísland. Lagið heitir, "I am so fucking Icelandic that it hurts". :)
....mun sveima yfir Kaupmannahöfn á morgun föstudag þar sem ég og Elva vinkona ætlum að heiðra Kaupmannahafnarbúa með nærveru okkar. Við ætlum okkur að kíkja í búðir og njóta okkar og svo fer Elva á Kastrup og tekur kvöldflug til Íslands í smá helgarfrí. Ég er svo búin að tala við Hlyn vin minn sem ætlar að hitta mig og það verður bara gaman. Svo langar mig að hitta fleiri vini og ef þið lesið þetta þá megið þið hafa samband :)
Annars er lífið svo spennandi. Ég er búin að vera í emailsambandi við lækna á slysó á Íslandi og ég er búin að fá svar um að ég og Elva séum velkomnar að koma í janúar heim í præklinik við slysa-og bráðadeildina. Þannig að ef þið ætlið að slasa ykkur eitthvað þá megið þið gera það um miðjan janúar því þá gæti ég barasta tekið á móti ykkur :p "Góðan daginn, ég heiti Sara og er læknanemi, ég ætla aðeins að fá að skoða þig......hvað segirðu varstu eitthvað að brjóta þig eða hvað.....er þetta vont!!!!!". Allavegana mun ég fylgja lækninum og ég ætla að soga í mig allt sem hann mun kenna mér.
Við Elva vorum ansi fyndnar að tala saman á þessu email-ferli
Sara: ahhhh, við vorum að fá svar frá Nonna!!
Elva: og hvað og hvað
Sara: hann biður okkur að tala við hann Binna sem stjórnar kennslu fyrir læknanema
Elva: já, ok
Sara: en hann segir samt hérna að þetta sé allt í lagi hans vegna að við komum
Elva: já, er það...hann er nú bossinn!!!
Sara: já, einmitt...og heyrðu heldurðu að hann skrifi ekki alveg hérna í lokin "Bestu kveðjur" Guð hvað ætli hann meini með því
Elva: jiiii, hann er greinilega mjög hrifinn af okkur...já
Sara: en bíddu hvað á ég að skrifa til hans Binna?
Elva: skrifaðu bara, Sæll Binni essssskan
Sara: já hahaha
Sara: Elva, við vorum að fá email frá Binna
Elva: OK, OG HVAD SEGIR HANN???
Sara: hann segir "Heil og sæl Sara, Í góðu lagi, hvað verðið þið lengi??"
Elva: JEEEEIIIIII
Sara: ÍHÍHÍhÍHÍ
Elva: en hvað ég er spennt!!!
Sara: Já, ég líka og pældu í hann sagði alveg "heil og sæl Sara" og svo skrifar hann að þetta sé sko í GÓÐU lagi
Elva: já, maður...þeir eru greinilega rosalega hrifnir af okkur þessir menn
Ég hef aldrei drukkið kaffi á ævi minni og bara við það eitt að finna lyktina hefur mér hryllt við. Nú aftur á móti í kuldanum finnst mér algjört æði að fá mér heitan cappuchino til að hlýja mér enda finnst mér hann frekar bragðast eins og kakó heldur en kaffi. Svo er ég náttúrulega farin að fikta við kaffið til að geta lesið lengur....mar er náttúrulega komin í dópið...
-Danskar kvikmyndir
Ég hef ekki séð eina danska mynd sem mér finnst leiðinleg.. sérstaklega núna þegar ég skil málið alveg þá finnst mér ómótstæðilegt að horfa á danskar kvikmyndir. Fyrir stuttu fór ég á Brödre með Elvu í bíó og hún var allt í senn átakanleg, sniðug og fyndin. Ég mæli með henni.
-Bókabúðum
Sérstaklega Fadls boghandel sem er á sjúkrahúsinu. Ég get gleymt mér þar inni að skoða bækur og látið mig dreyma um að eiga allar þessar bækur. Bækur eru dýrar en ég stefni að því að eiga stórt læknisfræðilegt bókasafn áður en tíma mínum hér er lokið. Nýjasta bókin sem ég keypti heitir "Öjenvidnerne" sem er bók þar sem níu læknar sem hafa verið að starfa á landamærunum í hinum ýmsu löndum segja sögu sína. Bæði er farið í sögu landsins og svo í ákveðin case sem læknarnir voru að díla við. Ég held ég lesi þessa í flugvélinni á leiðinni heim eftir próf.
-Eyrnarlokkum
Alltaf þegar mér líður eitthvað illa eða mig langar til að vera góð við mig þá fer ég og kíki á eyrnarlokka. Ég er að safna og ætla mér að koma upp góðu safni af lokkum, við öll dress ;)
-Wok
Í matsalnum uppí skóla er verið að selja svona wok mat. Þetta eru grænmeti og kjötbitar steikt saman með núðlum og góðu kryddi. Það er misjafnt hvort það eru kjúklingabitar eða nautakjöt eða eitthvað annað kjöt. Ég er orðin sjúk í þetta, bara verst að þetta er aðeins dýrara en almindelig middag. En þetta er svo gott!!!
-Náminu mínu
Ég fæ í magann af spenningi að læra meira og meira og láta mig dreyma um það sem ég mun geta gert. Það sem mér finnst mest spennandi er að ég veit ekkert hvar ég enda....hef ekki hugmynd um hvaða sérgrein ég mun hafa og veit ekki hvaða sjúklingahópa ég mun starfa með. Það vekur hjá mér spennu og áhuga fyrir öllu...ég leyfi bara að móta mig og bíð eftir að eitthvað heilli mig meira en annað.
Að lokum...ég er búin að kaupa flugmiðan heim til íslands í janúar. Ég fékk miðann tilbaka á 5 kr. Ekki slæmt það hjá Iceland Express.
Það er farið að kólna hérna hjá okkur í Mörkinni. Þá er bara um að gera að dúða sig og kaupa ullarsokka og vettlinga. Strumpahúfan mín er komin á sinn stað og farin að hlýja rjóðum eyrunum.
Ég var heima hjá Elvu vinkonu í gær og við horfðum á Örnin sem er danskur framhaldsþáttur um íslenska löggu. Þættirnir gerast að hluta til á Íslandi og það heyrist íslenska og allt í þættinum. Elva Ósk leikkona leikur systur aðalsöguhetjunnar og þau tala saman á íslensku. Það heyrist greinilega að sá sem leikur íslensku lögguna er danskur í húð og hár því hann talar íslenskuna skemmtilega bjagað, en hver heyrir það nema Íslendingar sjálfir? Þetta var ansi skemmtilegur þáttur sem fjallaði um morð sem átti sér stað á Kastrup og Hallgrim Örn Hallgrímsson (söguhetjan) stóð sig vel að reyna að góma sökudólgana.
Það var ansi gaman að sjá eitthvað svona íslenskt í sjónvarpinu og sérstaklega fannst okkur gaman að heyra íslenskuna og líka þegar íslenskir leikarar voru að tala dönsku. Þá litum við grobbnar á hvor aðra og töldum okkur trú um að við værum sko EKKI með svona asnalegan hreim ;)
Ég gisti svo hjá skvísunni og við töluðum stanslaust til klukkan 5 þegar við þá loksins duttum inní draumaheiminn. Meðan við vorum að spjalla heyrðum við í bíl í gangi úti og vorum þess fullvissar að það væri verið að ræna í einhverri íbúðinni. Ekki vitum fyrr en Saran sjálf er bara komin út í kuldann á nærbuxunum í bófaleik. Hún barasta hljóp út einbeitt á svip, leit á Elvu sem stóð í dyragættinni og leit svo aftur í áttina að bílastæðinu og sagði. "Elva, ég sé engan bíl...og ég er bara á nærbuxunum".
Já, þá er haustfríið byrjað og ég sit heima hjá mér að tala við vini mína á msn og heyri fréttir að heiman. Ég ákvað að ég vildi ekki fara heim í fríinu mínu þar sem mér finnst svo stutt síðan ég var heima og mig langar bara að vera úti og læra og spara pening.
Fallegi litli bróðir minn varð barasta 18 ára gamall í gær. Hjálmar er strákur sem ég er búin að vera að passa í gegnum tíðina, slást við og kreista sundur og saman og svo núna er hann keyrandi um á sportbíl og er orðinn stærri en ég og á mjög auðvelt með að snúa mig niður ef ég er með einhverja stæla. Mér þykir ofsalega vænt um hann og ég vil óska honum innilega til hamingju með 18 ára afmælið sitt. :)
Ég læt þetta gott heita þangað til næst...þá kem ég vonandi með eitthvað krassandi ;)
...en ég hef aldrei grátið í fyrirlestri fyrr en akkúrat á miðvikudaginn í skólanum. Okey, ég var kannski ekkert með ekka að slá á lærið hjá mér heldur fékk ég svona gæsahúð og það læddist eitt tár svona laumulega niður kinnarnar.
Þetta var sem sagt magnaður fyrirlestur og ég kom heim mjög svo inspireruð og ánægð með námið mitt. Fyrirlesturinn fjallaði um "læger uden grænser". Það kom sem sé kona sem hafði verið að starfa í 6 mánuði í Afríku og sagði okkur frá reynslu sinni og því starfi sem hún gerði þar. Hún sýndi okkur myndir frá þessu og ég verð nú bara að segja að myndirnar voru ekki alltaf fallegar. Sár sem náðu eftir öllum fótleggnum með rosalegum sýkingum í, dáin börn og mæður þeirra og svo var ein myndin svo hræðileg að ég ætla ekki að nefna hana hér heldur bara geyma hana með mér. Ein ólétt kona kom og það var haldið að hún væri með þríbura því maginn hennar var svo stór og svo tóku þeir í staðinn svo stórt æxli úr henni sem leiddi til þess að hún fékk sléttan maga eftir aðgerðina. Ég veit ekki hve mörg kíló þetta æxli hefur vegið. Svo var kona þarna með kýli sem úr rann gröftur í kílóavís. Við fengum að sjá myndir af þessu öllu saman og mér fannst þetta rosalega athyglisvert.
Hún sagði að hún hafi aldrei séð eins veikt fólk á ævi sinni og mun örugglega aldrei sjá svo veikt fólk aftur nema hún fari aftur þarna út.
Ein sagan snerti mig mjög mikið...og það var þá þegar tárið læddist skríðandi niður kinnina. Ólétt kona kom fárveik með manninum sínum á klinikina hjá þeim. Þau reyndu að bjarga lífi hennar en hún dó á skurðborðinu hjá þeim. Þá reyndu þau eins og þau gátu að ná barninu út til að bjarga því en það var dáið inní móðurinni. Hennar verkefni var nú að fara fram og segja manninum að hann hefði misst konuna sína og ófædda barnið væri líka dáið. Hún fór fram og sagði honum sorgarfréttina og maðurinn fór svo burt. Seinna um kvöldið þegar hún var að fara að hætta vinnu var henni sagt að það biði maður eftir henni sem svo reyndist vera maðurinn fyrr um daginn sem hafði misst konuna sína og ófætt barnið. Hún gekk til hans og hann tók í höndina á henni og sagði "mig langaði bara að þakka þér fyrir að reyna að bjarga konunni minni og barninu mínu og takk fyrir að þér er ekki alveg sama", eða eins og hún orðaði það á dönsku "tak fordi du er ikke ligeglad". Hugsið ykkur, hann kom sama dag og hann hafði fengið þessar fréttir á spítalann, sérferð bara til að þakka fyrir þó svo að þau hafi dáið. Ég ætla alltaf að geyma þessa sögu.
Hún talaði í næstum tvo tíma án þess að taka pásu og ég lifði mig svo mikið inní þetta að tíminn var bara farinn áður en ég vissi af. Ég er bara alveg viss núna að ég fer einhverntímann eftir námið mitt þessa 6 mánuði út og starfa, ég veit að ég hefði gott af því og verð bara betri læknir fyrir vikið. Ef ég mun eiga krakka á þessum tíma, mamma ertu þá til í að passa fyrir mig????
*Mér fannst svo fyndið þegar Nusha sló í rassinn á mér á skólagöngunum og sagði svo "Sara, den dinglede".
*Ég var dugleg í dag og ætla að halda því áfram...
*Og svo velti ég fyrir mér hvort ég væri of mikil draumóramanneskja... á ég að dömpa Benóný??? Eða á ég ekki að sætta mig við annan en einmitt hann?? Ég segi bara, til hvers að standa í þessu ef það er ekki Benóný!!!????
Samt að spá kannski í að skipta um þemalag!!!
Fyrsta þemalagið var Draumaprinsinn Benóný með Röggu Gísla
Annað þemalagið var Turn me on með Noruh Jones
Svo aftur Draumaprinsinn Benóný með Röggu
Er það komið til að vera eða á ég að finna nýtt í tilefni af að ég er að verða fullorðin eftir fáa mánuði??? Hvað finnst ykkur?
...og þá er komin tími til að taka sig á. Einn mánuður búinn af skólanum og nú er alvaran tekin við. Komu október var fagnað með þessari rosalegu árshátíð á föstudaginn í skólanum og ég skemmti mér konunglega. Fullt af ævintýrum áttu sér stað...en ég byrja á byrjuninni...
Þvílík spenna var búin að vera fyrir þessari árshátíð hjá stelpunum í skólanum og Nusha og fleiri danir voru að missa sig yfir að ég væri ekki búin að ákveða hvaða kjól ég ætlaði í viku fyrir árshátíð. "Hvaða seinagangur er hjá þér stelpa". Ég sagði bara að þau þyrftu ekki að hafa áhyggjur, ég kæmi ekki nakin.
Það eru svo danskir strákar sem Nushu og jú okkur hinum líka langar að koma inn í vinahópinn okkar því það eru of fáir strákar....við erum nú bara stelpur. Þannig að Nusha ákvað eftir einn tímann í skólanum að spurja strákana hvað þeir ætluðu sér að gera fyrir árshátíðina. Ég og Elva stóðum bara hjá og þóttumst ekkert vita hvað hún væri að spyrja þá um og horfðum uppí loftið. Nusha spurði þá svo hvort að þeim langaði ekki að koma í mat fyrir árshátíð heima hjá Christinu. Þeir voru sko meira en til í það og ætluðu að koma með frikadellur og flödekartöflur.
Þar með vorum við komnar með date :)
Ýmis fyndin móment áttu sér stað á árshátíðinni og ég nefni þau í þeirri röð sem þau komu fyrir..
1) Ég stóð fyrir utan heimilið mitt í mótorhjólakjólnum mínum, með bera leggi í píuoddmjóum skóm að bíða eftir leigubíl þegar PIMPbíllinn keyrði ofurhægt framhjá. Eins og lesendur síðunnar minnar ættu að vita þá bý ég í hórugötunni í Óðinsvéum þar sem hórurnar vinna sér inn aukapening ;) Ég hafði aldrei séð pimpinn en þarna sat hann inní gráum sportbíl og var svona ítalsklítandi og um fimmtugt-sextugt og svoleiðis glápti. Gæti verið að hann hafi verið að íhuga að gefa mér eitthvað horn í götunni, hver veit. Leigubíllinn minn kom aldrei þar sem leigubílastöðin var ekki að anna því að það væri árshátíð í bænum þannig að ég hljóp með fangið fullt af mat í píuskónum og í mótorhjólakjólnum uppá lestarstöð og vinkaði þeim leigubílum sem keyrðu hjá.
2) Gauti kærastinn hennar Valdísar reddaði því að það væri ekki vandræðaleg stemmning yfir partýinu. Dönsku strákarnir okkar hrópuðu "ROSA STANDPÍNA" í hvert skipti sem átti að skála þar sem Gauti og vinur hans voru búnir að kenna þeim að það þýddi "Skál" á íslensku. Við þetta eitt var mikið léttari stemmning yfir.
3) Eftir að hafa rölt smá stund þegar komið var á árhátíðina og hitt fólk og spjallað settumst ég, Valdís og Elva niður til að hvíla fæturna útaf PÍU skónum. Við hliðina á okkur lá einn sem hafði drepist í góðum fíling bara. Þar sem ég er Fb-ingur í húð og hár þá skaut að mér sú hugsun að það yrði nú að mála hann. Ég meina..sorry hann drapst og það er bara afleiðing að vera málaður í framan. Ég var búin að taka upp varaglossin og ætlaði samt ekki að þora því það er ekkert voðalega danskur stíll að mála áfengisdautt fólk en þegar ég var byrjuð að setja smá gloss á varirnar hans þá opnar gaurinn augun og brosir til mín. Ég hjálpa honum þá að setjast upp og áður en ég veit af þá er ég farin að hjálpa honum að æla í glös sem voru á borðinu þarna hjá. Svona gerast hlutirnir bara, sat með strák sem ég hafði aldrei séð á ævi minni og klappaði honum á bakið og hélt á glasinu meðan öllum kvöldmatnum var skilað í plastglös. :) Við fengum að sjálfsögðu áhorfendur og einn gaurinn vippaði sér til mín og spurði hvort ég ætti barn því honum fannst ég svo móðurleg híhíhíhí Svo þegar ælustrákurinn var búinn að æla þá lagðist hann mjög sveittur og örþreyttur á axlirnar á mér og þá hló lýðurinn og ég heyrði hrópað frá stráknum sem hafði spurt hvort að ég væri móðir að þetta væri sko næsta hössltrix sem hann ætlaði að nota og svo lagðist hann emjandi í gólfið. hahahaha
4) Kærastar vinkvenna minna halda áfram að hafa áhyggjur af karlmannsleysi hjá mér. Ég var hundskömmuð þessa árshátíð "ÞETTA GENGUR EKKI LENGUR SARA!!! ÉG ÞARF AÐ REDDA ÞÉR KARLMANNI, ÞÚ ERT GREINILEGA EKKI HÆF TIL AÐ SJÁ UM ÞETTA SJÁLF" Svo var ég dregin um allt og mér bent á alla þá nörda sem voru á svæðinu og niðurstaðan var sú að sá sem ég leita að er ekki til, eða allavega ekki á þessu svæði. :) Dúllulegast í heimi fannst mér þegar Gauti hennar Valdísar og Gummi hennar Bryndísar stóðu og funduðu mjög alvarlegir um karlmannsleysi mitt og að þeir þyrftu nú að gera eitthvað í þessu....
....kannski sé ég draumaprinsinn Benóný á ballinu, hann leggur sterkan arm um mitt bak og við svífum í eilífðardans...
...með mér á önn í skólanum og því erfitt að vita nöfnin á öllum. Við vinkonurnar höfum búið til ýmisskonar nöfn á skólafélaga okkar til að aðskilja á milli og til að vita um hvern er verið að tala. T.d köllum við einn strákinn "klígjan" því hann er alltaf að káfast upp á allar stelpur sem hann sér þó svo að kærastan hans sé við hliðina á honum. Svo höfum við rokkaraparið sem eru alltaf með reitta hnakka og sem kyssast hvar sem er...við inngangin þar sem fólk kemur úr tíma er einn staðurinn til dæmis sem er heitur hjá þeim. Einnig tölum við um stelpuna með brjóstin, kóngin og afan.
Það er svo að renna upp fyrir mér að þetta er ekki voðalega fallegur leikur hjá okkur vinkonunum, þ.e að dæma fólkið á útliti og hegðun án þess að þekkja persónu þeirra. Ég er mikið búin að vera að pæla í hvað maður er fljótur að ákveða hvernig fólk er bara við fyrstu kynni. Oft hef ég fengið að heyra frá kunningjum "þú ert nú svo opin" þegar ég veit að oftast er ég frekar feimin og ég veit að margir myndu segja að ég væri lokuð frekar en opin. Og þegar fólk segir "það er nú líkt þér" þegar mér finnst ákveðið tiltæki ekkert vera líkt mér. Þar með er fólk búið að ákveða hvernig ég er án þess að vita allan sannleikann.
Tökum dæmi um stelpuna með brjóstin. Hún er með stór brjóst, hvítar tennur, brúna húð og er alltaf í flottum fötum (diesel gallabuxur). Ég þekkti þessa stelpu ekki neitt en leit á brjóstin og fötin og vissi að hún hafði kysst "klígjuna" einhverntímann þegar hún var full. Nú var ég búin að ákveða í huganum (ómeðvitað) að þessi stelpa væri drusla með silikonbrjóst og hún væri nú örugglega bara heimsk. Það líður alveg heilt ár í skólanum og ég kynnist henni ekki neitt og held áfram þar af leiðandi að hafa þennan óþverra í huganum. Nú svo byrjum við á öðru ári og ég er að hjóla heim úr skólanum og hún hjólar á móti mér hinum megin við götuna og brosir svo sætt og kallar "hej!!" þó svo að við höfum ekkert talað saman áður. Þá fór ég að hugsa "hey, hún lítur út fyrir að vera næs stelpa". Á föstudaginn síðasta vorum við svo að gera tilraun í lífeðlisfræði og þá lenti ég í hóp með Nushu vinkonu, stelpunni með brjóstin og vinkonu hennar. Það sem er svo frábært við þetta allt saman er að ég kynntist stúlkunni betur og sá að hún voðalega skemmtileg og aldeilis ekki heimsk...bara mjög klár og góð stelpa. Ég ákvað því að nú skyldi ég hætta að dæma áður en ég þekki fólk. Þó svo að hún sé með stærri brjóst en ég, eigi diesel gallabuxur og fjörugt ástarlíf þá ætla ég ekki að sitja bitur útí horni og rakka hana niður í huganum. Þó svo að hún hafi kysst "klígjuna" þá þarf hún ekki að vera drusla...hann er bara druslan í þessu sambandi...úpps, sjáiði þarna er ég byrjuð aftur..ég er ekki búin að kynnast honum. Jæja, næsta mission er því að kynnast "klígjunni" og gefa honum tækifæri...stelpur við gefum honum séns!!!
...sagði ansi oft setninguna "nei, ég er bara útbrunnin!!!" en komst svo að því að ég er kannski ekkert svo útbrunnin. Kann ennþá ýmsa takta sem eru kannski ofnotaðir hjá mér og bætti inn nokkrum ferskum í safnið. Ég tók náttúrulega eighties sporið nokkrum sinnum þar sem ég dreg hendurnar fyrir andlitið...æ, þið þekkið þetta...svo tók ég náttúrulega Beoncie sporið sem ég lærði í sumar á að horfa á Opruh í vinnunni. Virkar alltaf.... svo tók ég alla svipina mína...með
stút á vörunum og grimm í augunum...þið þekkið þetta og svei mér þá ef ég hef ekki skilið liðið inni eftir í andnauð eftir að ég kastaði reyksprengju og fór heim að sofa....svei mér þá!!!
...í andlitið á mér í dag þegar mér var sagt að ég gæti ekki gefið blóð því ég væri með of lítið. Ég sem hafði hlakkað svo til að láta blóðið mitt tappast úr mér og fara inní einhvern sem þurfti meira á því að halda.
Nusha vinkona vildi endilega koma með mér til að halda í höndina á mér þannig að við áttum hyggestund í blóðbankanum og átum snakk og drukkum sodavand meðan við biðum eftir að röðin kæmi að mér. Fyrst talaði ég við konu sem spurði mig spurninga um hvort ég hefði verið með einhverjum sem hefði stundað vændi, eða hvort ég hefði notað sömu nál og einhver annar eða hvort ég hefði sniffað eitthvað nýlega. Ég gat án samviskubits sagt nei við þessum spurningum og svo fór ég inn. Ég þurfti að taka númer og svo heyrðist alltaf svona "dingdongding" þegar næsti átti að fara inn. Mér leið bara eins og ég væri í fyrsta árs prófinu því svona hljóð heyrðist þegar við áttum að skipta um standa í því skemmtilega prófi.
Svo var ég svo glöð þegar ég kom inn, hoppaði uppí stólinn, lagðist niður og rétti höndina en þá bara var ég ekki með nógu mikið til að gefa. Þau mæla hemoglóbúlinmagn og það munaði svo litlu að ég gæti gefið....en því miður. Mér leið eins og ég hefði fallið á prófi eða mér hefði verið dömpað, svo mikil voru vonbrigðin. Ég þarf núna bara að borða fullt af kjöti og járnríkum mat og hífa þetta í réttar skorður!!!! Ég á að koma aftur eftir 3 mánuði og þá ætla ég sko að brillera á þessu....vera með alveg fullt af blóði.
Eftir þessa stóru höfnun fórum við Nusha í bæinn að dóla okkur. Eitt fyndið gerðist.... Við vorum að labba í bænum þegar allt í einu byrjað að rigna ógurlega mikið, og þegar það rignir hérna eru droparnir svo stórir að maður verður holdvotur mjög fljótt. Ég hrópaði " Nusha, förum inní einhverja búð!!". Nusha játti því og við sáum ekki alveg fram fyrir okkur en við snerum okkur við og ætluðum inní næstu búð. Þá stóð stórum stöfum "SEX KINO". Okkur brá heldur betur þegar plakat með naktri konu og kertaljós blasti við okkur....undarleg stemmning þarna. Við snerum við í fáti og inní búðina við hliðina þar sem bara voru biblíur. Nusha sem er tamíli nennti sko ekki að fara að hlusta á Jesúsögur þannig að við héldum okkur bara úti og létum rigninguna bara bleyta okkur. Okkur fannst þetta allt mjög fyndið og bulluðum hvor aðra í kaf, það er svo gaman að fíflast með henni. Við heyrðum flaut og ég sagði "ja ja, jeg ved det godt, det er min röv....den er for fanden lækker..". Nushu fannst þetta fyndið og sagði hrós við mig sem ég held ég sé bara sátt við. Hún sagði: "Sara, det som jeg ka' bedst li' ved dig er at du er saa skör" eða á íslensku "Sara, það sem mér líkar best við þig er að þú ert svo klikkuð". Flott hrós...finnst ykkur ekki? ;)
Mér finnst ég svo oft segja "ja, men det er meget spændende!!" Allt finnst mér barasta spennandi virðist vera. Enda lifi ég ákaflega spennandi lífi (ehhaggi)
Í dag var einmitt mjög spennandi í skólanum. Það komu tvær konur með Turner syndróm að halda fyrirlestur fyrir okkur. Þær töluðu um líf sitt og hvernig sjúkdómurinn hefur haft áhrif á dagleg störf þeirra og líf. Turner syndrom er litningagalli þar sem kona hefur þrjá X litninga í stað tveggja. Konurnar verða mjög smávaxnar, með samvaxinn háls og svo þjást þær af ýmsum kvillum, þám nýrnasjúkdómar, sýkingar í þörmum, lungnasjúkdómar osfrv. Þær voru samt rosalega jákvæðar og fannst ekki kvöð lögð á þær... nema þá fannst annarri svolítið erfitt að vera svona lítil. Finnst erfitt að biðja fólk um að rétta sér eitthvað úr hillunni úr búðinni og sérstaklega þegar hún fær svona mússí mússí svip frá fólkinu. Og svo kom skemmtilega sagan...þegar lítil börn spurja mömmu sína "afhverju er þessi kona svona lítil"? og mömmurnar sussa á börnin sín. Þá finnst henni að mömmurnar ættu að láta börnin sín vita að sumir eru litlir og aðrir stórir, sumir eru dvergar og enn aðrir eru RAUÐHÆRÐIR. Þá flissaði ég og mínar vinkonur!!! Ég beið eftir að hún segði þetta hahaha
Annars hringdi blóðbankinn í mig í dag og það var eins og besta vinkona mín hefði hringt, ég var svo glöð að heyra í gellunni sem hringdi. Ég veit ekki alveg afhverju ég var svona hress í símann en þegar hún bað mig að koma að gefa blóð þá sagði ég bara"ekkert mál esskan mín...hvenær viltu að ég komi??" svo kvöddumst við í þvílíkt góðu eftir að við höfðum ákveðið tíma. Ég er viss um að skvísan hefur hugsað "váhh, hvað þessi er hress" eftir að hún kvaddi mig... ég veit ekki alveg afhverju ég var svona....kannski bara svona gaman að gefa blóð???
...í Nettó í dag þegar ég sá að þeir voru farnir að selja Coca Cola í 2 lítra flöskum eins og heima á Íslandi. Þetta hef ég aldrei séð í Danmörku...bara 1 og 1/2 lítra flöskur. Það þarf lítið til að gleðja unga stúlku úr ghettóinu. Mér fannst ég bara vera komin heim á skerið sem ég sakna ekki...en samt.
Ég er alveg búin að sjá það út að rólegheit ganga ekkert rosalega vel hjá mér, ég fer að hugsa svo mikið og sakna svo margs.
Helgin mín var róleg og í gærkvöldi var ég samt svo yfir mig þreytt að mér fannst ég barasta ekkert geta lært. Ég lagaði mér þá kaffibolla til að ég gæti lesið skólabækurnar mínar og náði að lesa áður en ég lagðist uppí bólið. En þar sem ég er greinilega kaffihænuhaus þá sofnaði ég bara ekkert alla nóttina. Ég lá og bylti mér þar til vekjaraklukkan hringdi klukkan 7 og þá var ég alveg stjörf og líkaminn þreyttur. Ég náttúrulega slökkti á vekjaraklukkunni og sneri mér á hliðina, ekki gat ég farið í skólann ósofin og hvort sem er bara einn fyrirlestur sem ég gat alveg misst af. Þannig að ég er búin að vera heima í dag með bækurnar að lesa og þá fer ég alltaf að hugsa um eitthvað bull og fer að fá heimþrá en samt langar mig ekki heim...hahaha hve rugluð er ég... Ég veit bara að ég þarf að hafa fullbókaða stundarskrá og hitta fullt af skemmtilegu fólki til að líða sem best. úff, ég er komin á trúnó
En það rignir úti, og ég rétti úr bakinu, skvetti vatni framan í feisið, greiði lubbann og brosi framan í spegilmynd mína...ég er viss um að það verður æðislega spennandi dagur sem bíður mín á morgun....góða nótt!
Ég hljóp á lestarstöðina til að komast í tíkallasíma og hringdi heim í systur mína sem var einmitt með boð heima fyrir familíuna. Þetta var eins og dóminó að tala við þau því eftir að Bjarki hafði svarað símanum henti hann símanum í systur mína (afmælisbarnið) sem ég talaði alltof stutt við því hún henti símanum í múttu sem spurði hvort mig vantaði pening áður en hún sagði hæ!!!! hahahaha Og Tindur guðsonur minn var víst hlaupandi á milli eldhússins og herbergisins voða grobbinn!!! Æ, ég fæ smá í magann að geta ekki verið með :)
En elsku Nadíra mín...innilega til hamingju með afmælið, ég sakna þín rosa mikið!
Helgin mín var annars mjög róleg...ég held bara að hún hafi verið ein sú rólegasta í bransanum. Ég kíkti reyndar með íslensku læknanemunum á Christian Firtal á fimmtudagskvöldið sem var ákaflega gaman. Christian Firtal er pöbb niðri í bæ sem læknanemarnir hittast alltaf á, á fimmtudagskvöldum. Það er bara öruggt ef maður fer á fimmtudögum að það er einhver íslenskur læknanemi þar með ölkrús að tala um daginn og veginn.
Við stelpurnar gerðum svolítið grín að afgreiðsludömunni því hún var alltaf ósammála öllu sem var pantað... Fyrst pantaði Elva lítinn bjór en þá sagði hún "ef þú ert námsmaður þá kostar stór bjór jafn mikið". Elva treysti sér ekki alveg í stóran þannig að hún sagði "nei, ég vil bara lítinn".... Þetta meikaði afgreiðsludaman ekki þannig að Elva endaði með stóran. Svo voru aðrir að panta og ég heyrði bara útundan mér að hún sagði alltaf "nei, það sem ég held að þú viljir frekar er....bla blabla". Ég var að spá í að spurja hana áður en ég pantaði mitt kók hvað ég væri líklegust til að vilja...hvernig týpa ég væri í drykkjum. ;)
Laugardagurinn var ansi skrautlegur því við Elva töluðum allan daginn en ætluðum okkur að vera að læra. Svo sagði ég "Elva, eigum við að fara í Bilka og kaupa okkur nammi og svo getum við bara hyggað okkur með bækurnar og nammi". Þetta var Elva sko alveg til í þannig að við hjóluðum í Bilka og urðum manískar og gráðugar. Við náttúrulega urðum að fá allar gerðir af nammi...súkkulaði, snakk, hlaup, lakkrís, kók og flödeboller. Svo var líka tilboð: 6 Rittersport súkkulaði á 35 kr (á innsoginu)... ekki amalegt það...við náttúrulega urðum að skella okkur á þetta góða tilboð. hahhahaha Ég hálfskammaðist mín þegar kassastrákurinn skannaði það sem ég keypti í matinn. Og svo kom Elva á eftir mér með næstum það sama og sama magn af sælgæti og þá ákvað ég að labba aðeins í burtu því þetta var of pínlegt. Gráðugu vinkonurnar sem alltaf eru að tala um að fara að missa nokkur kíló en missa sig svo bara í sælgætinu....En halló, það var nú LAUGARDAGUR!!!
Í dag vöknuðum við um hádegið, og Elva skrapp í bakaríið og dekkaði yndislegt morgunverðarborð með rúnstykkjum, skonsum, áleggi og ávöxtum. Shailajah kom til okkar og við höfðum það hyggeligt allar saman og töluðum um hvað við værum orkulitlar og hvað við ættum nú að vera að læra....en ég meina það er nú SUNNUDAGUR!!!
Gummi han har födselsdag, hurra hurra hurra. Ja, Gummi han har födselsdag, det har han jo og det er i dag. Og hör nu her hvordan vi alle hurra vil. HURRA HURRA HURRA HURRA!!!!
Elsku Gummi, til hamingju með afmælið í dag 16 sept (það er ennþá afmælið þitt á Íslandi þegar ég skrifa þetta þó það sé komið yfir 12 hérna í DK) Nú hefurðu eitt ár til þess að njóta þess að vera enn ungur...næsta ár tekur alvaran við!!! ;) Ég vildi ég gæti knúsað þig, en ég rota þig með knúsinu næst þegar ég sé þig. Ég vona að þú eigir afmælispartý sem þú gleymir aldrei!!!
...allskonar vitleysu. Ég ligg og tala við sjálfan mig í huganum og sannfæri mig um ýmsa hluti. "já já, ég get alveg hjólað uppí skóla á 10 mín, ég sef aðeins lengur" eða " Sara, þú ert nú búin að vera svo rosalega dugleg og þarft að fá góðan svefn til að meika allan daginn þannig að það er í lagi að þú komir aðeins seint". Þessari vitleysu trúi ég hvern einasta morgun og allir eru farnir að kannast við glymina í hælunum á skónum mínum og dinglið í lyklunum mínum þegar ég læðist inn í fyrirlestrarsalinn og reyni eins og ég get að láta fara lítið fyrir mér. Svo brosi ég vandræðalega til þeirra sem kíkja á mig því þetta er of pínlegt hvern einasta morgun. Ég þarf að fara að þjálfa upp aðra rödd í hausinn á mér sem segir mér að hætta þessari andsk.... vitleysu og drattast á lappir. Já, svona rödd með horn. :)
Annars eru allir morgnar til 2 eða 4 á daginn bara stanslausir fyrirlestrar. Það er oft erfitt að sitja bara og hlusta á oft mjög þurra fyrirlestra þar sem hver formúlan er leidd á eftir aðra. Þessi önn er allt öðruvísi en sú síðasta þar sem ég var á kafi ofaní líkamspartakörum og gruflaði í eins og óð væri. Nú þarf ég bara að sitja og hlusta og fara svo heim og lesa og reikna. En þetta er svo fjölbreytt nám að ég verð bara að sitja og njóta þess sem það hefur uppá að bjóða.
En þrátt fyrir að þetta sé oft á tíðum mjög þurrt hjá mér núna þá er oft hægt að sjá skemmtilega hluti í þessu öllu saman. T.d er breskur kennari að kenna okkur lífefnafræði. Þið getið rétt svo ímyndað ykkur hve það getur verið oft skondið að sitja þá fyrirlestra og hlusta á hann tala dönskuna með svona breskum hreim. Hann er nefnilega með rosa hreim og það tístir alltaf í mér þegar hann byrjar að fara yfir basaröðunina, Ei, tei, gei, cei...þetta á að þýða A, T, G, C.
Svo var einn fyndinn líka að kenna okkur videnskabsteori um daginn, hann var með rosa lokk fyrir hálfu andlitinu þannig að hann var alltaf að svinga höfðinu til hliðar svo lokkur færðist frá augunum. Þið sjáið hvað er rosalega gaman hjá mér í skólanum híhíhíhí...
...ekki það að ég sé farin að fara út með ruslið í bleika "frotte" gallanum mínum, í klossum með rúllur í hárinu
...eða farin að nota orðið GASALEGA LEKKERT í annarri hverri setningu
... eða að ég segi við alla sem eru yngri en ég að þeir hafi stækkað,
... eða að ég tali með nefinu og á innsoginu (jú stundum :p),
...eða að ég versli eingöngu föt í búðinni KELLO,
... eða að ég sé með kæk sem lýsir sér þannig að ég er sífellt að reyna að pilla eitthvað úr
tönnunum með tungunni,
...eða að það smelli í tyggjóinu mínu sem ég jórtra á í gríð og erg,
...eða að ég verði manísk þegar ég sé auglýst um útsölur,
...eða að ég sé á megrunarkúr til að losna við maga, rass og læri,
...eða að ég eigi tvö líkamsræktartæki sem ég bara varð að kaupa úr sjónvarpsmarkaðinum
...eða þegar ég hitti vinkonur mínar þá tölum við um útsölur, megrunarkúr og helvítis karlinn
...heldur þá er ég farin að drekka te og kaffi. :p Eftir skóla í dag hyggede ég og Nusha okkur með cappuchino og í síðustu viku bauð ég henni heim í te og við sátum við eldhúsborðið mitt og drukkum te og borðuðum kexkökur. Mér fannst ég á þessum mómentum GASALEGA fullorðin og það vantaði bara að röddin mín breyttist og ég færi að tala nefmælt eins og kellur gera. Ég held að Nusha hefði bara orðið hrædd og ekki vitað hvaða hljóð væru að koma úr mér því hreimurinn minn er hvort sem er örugglega skrítin þó svo að hún segi ekki neitt. :)
Allar kellur verða að eiga kall eða hafa átt kall því annars eru þær ekki ekta. Ég sá samt núna um helgina að aðferðir til að næla í einn svoleiðis eins og gengur um í þjóðfélaginu er ekki fyrir mig. (kannski merki um að ég er að verða tjéddling). Ég skellti mér í bæinn ásamt 8 single stelpum og einni trúlofaðri til að blikka strákana og svei mér þá ég fékk bara ógeð. Allir blindfullir og pungsveittir mænandi mann út og hugsa um hvaða lína myndi virka til að fá mann heim í "kaffi". Og hvað er málið með að klípa í rassinn!!!!??? Á maður að vera voða flattered þegar bláókunnugur maður lætur bara vaða í afturendann á manni??? Ég sendi bara drápssvipinn ef einhver sem minnst hugsaði um að snerta bossann... (kannski er ég að byrja á túr, ég veit ekki)
Við Elva vinkona stóðum lengi úti áður en við héldum heim og ræddum hve viðbjóðslegt þetta væri nú allt saman þegar einn af þessum pungsveittu og blindfullu kom til okkar og sagði "Jahh, hvad saa piger, har I lyst til at komme hjem til mig og drikke en kop af kaffe og spille Ludo?" Við gátum nú ekki annað en hlegið því Ludo er eitthvað svo danskt að bjóða uppá. "Ellers tak" sögðum við bara.
Ég ætla að láta mér nægja að notast við drauminn minn, þar sem ég kynnist draumakagglinum þegar ég er sveitt úti að skokka með hárið reytt og dett ofaní drullupoll. Svo birtist hann bara allt í einu og hjálpar mér að standa upp og finnst ég sætust í heiminum.
Já, svona verður þetta hjá mér :).....það er þá spurning að nenna að taka fram "frotté" gallann minn og klossana og fara út að skokka...ahh, kannski á morgun.
Rauðhærði útlendingurinn 
föstudagur, desember 31, 2004
